Bob vroeg of ik weer mee wilde zeilen in Scandinavië omdat hij weer plannen voor 3 jaar had. En natuurlijk zei ik ja met wel drie goede reden:
- Ik hou van Scandinavië maar mijn vakanties met Wim gaan richting het Zuiden
- Zeilen vind ik leuk en geniet van de kleine havenplaatsjes en het water
- Een aantal intensieve dagen met mn broer optrekken is altijd een prettige ervaring
In feite loste ik Machiel af, met hem heb ik rond Ystad nog een paar dagen lopend de stad en de bossen en stranden in de omgeving verkend . Het was prachtig weer en wat me vooral opviel was de aangename kalme zomerse sfeer die overal hing. Het deed me bijna ouderwets aan, opgegroeid op het platteland.
Dag 1 25 juli 2025
Machiel had uitgezocht hoe ik met het minste overstappen en een half uur langer reistijd makkelijk in Hallevik kon komen waar Bob inmiddels lag. Maar ook de Zweedse spoorwegen hebben zo hun problemen en ik startte met flinke vertraging waardoor ik de aansluiting miste met vervolgens de bus naar Hallevik die maar eens per 2 uur ging. Het was al over 9 toen in aankwam. Bob kwam me al tegemoet lopen. Moe en duf van de voorgaande dagen en de reis ben ik tijdig in het inmiddels bekende bedje in de Swinde gekropen.
Dag 2
Vertrokken. Altijd weer een lekker gevoel als het zeil staat en de motor uit kan. Windje van achter en wat golven achterop dus uit voorzorg een reispil genomen. Dat was afdoende ook al stel ik de lunch liever uit tot aankomst. Een heerlijke voorspoedige start. Aangelegd op Hasslö, een leuk eilandje met een kleine haven.
Dag 3
De volgende dag bijtijds vertrokken. Er was bar weinig wind dus op de motor. Bob wilde tijdig vertrekken om mijlen te maken en de bocht om te gaan naar de Oostkust en liefst een verdere haven pakken dan we in 2018 gedaan hebben. Destijds gingen we op de motor tussen de eilandjes en rotsen door, nu in een grotere bocht er omheen. De lucht was prachtig blauw met soms heel bijzonder gevormde wolken.
Uiteindelijk kwam er meer wind en besloten we het laatste stuk op zeil te doen, heerlijk rustig maar gestaag en zo kwamen we eind middag in Kristianopel aan. Een heel leuk haventje met een paar stalletjes met snuisterijen en twee eettenten. We wilden inkopen doen voor de komende dagen maar op internet leek de plaatselijke winkel open, was het niet. Daarom besloten een extra dag te blijven en hebben een avond flink zitten bomen en ook zonder neut wordt het dan zomaar half 2.
Dag 4
Nog steeds schitterend weer en ik heb een eind gelopen, oa over een oude muur die ooit door de Denen daar als verdediging tegen de Zweden gebouwd is in 670 ongeveer maar nu wel 3 m lager. Deze omringt nu een camping, het mooie kerkje en de begraafplaats ipv een legereenheid. Vanaf het kleine strandje heb ik mn eerste duik genomen.
Ook Bob liep zijn rondje en ontdekte dat de plaatselijke super wel degelijk open was zoals op internet stond, alleen onbemand. Een nieuw fenomeen. Je kunt erin via een QR-code, pakt wat je hebben wilt, weegt en scant. Geen mens te zien binnen maar er was vers brood, groente , fruit, en alles wat we verder nodig hadden voor de komende dagen. Geschikt als kassajuf ben ik kennelijk niet, en vormde zich een hele rij die geduldig wachtte tot we het onder de knie hadden.
De Zweden houden trouwens van dansen. In Ystad zag ik op een dansvloer bij de haven al ouderen dansen op life-muziek. Ook hier werd het tegen de avond ineens gezellig druk op de haven en speelde een bandje waarbij vrolijk werd gedanst. Heel romantisch bij deze luchten.
Dag 5
Vertrokken met een redelijk windje wat gaandeweg aantrok. Toen ging het ineens hard, af en toe zag ik 8,3 knopen. Voor Bob even de uitdaging om het onderste uit de kan te halen en alle windvragen optimaal te benutten. Dat was stevig zeilen waarbij ik wel besef hoe ik vaar op de ervaring en kennis van de boot en de wateren van mn broer.
Met dit tempo kwamen we mooi op tijd aan in Ekenäs om een goed plekje te vinden aan een kade want dat aanleggen middels een bal is geen makkie als je het niet gewend bent. Er is een bochtige aanvaargeul en men zag ons kennelijk al van verre aankomen. Er stond gelijk iemand klaar (en waar niet) om ons een goede plek te wijzen en twee jonge meiden om de lijnen aan te pakken en helpen afhouden want de wind werkte niet mee.
Ook dit is weer een heerlijke plek om rond te lopen. Ik vergaap me aan de leuke geschilderde houten huizen met rozen en soms een behoorlijk Pippie Langkous gehalte. Ook hier weer de relaxte vakantiesfeer. Kinderen die een beetje vissen, een vuurtje met een worstje, mensen die rondhangen bij de haven, al dan niet met een boek.
Dag 6
Alweer de laatste zeildag voor mij. Er was een rustiger wind en geheel op zeil op naar Kalmar. Rechts van ons zagen we het eiland Oland waar we in 2018 2 havens aangedaan hebben. De kust komt hier van 2 kanten dichterbij en in de verte zagen we de lange brug naar het eiland, links het kasteel van Kalmar.
In de haven bleek er heel wat veranderd in de afgelopen jaren. Er zijn hoge gebouwen verschenen, het eettentje aan de haven is weg, richting de stad is het een bouwput. Geen havenmeester die je tegemoet komt. Er was geen andere keus dan aanleggen via een bal en dat lukte in een keer ook al bleek de haak te klein om aan de lus op de ‘bal’ te haken, erdoor kon hij wel.
Bob wilde shoppen voor de boot en na lang zoeken is de keus op een niet te zware sluitbare haak gevallen omdat het hier moeilijk ontkomen is aan ballen. Dus Mirli: doe je best om hem aan de haak te slaan!
Ter afsluiting hebben we heerlijk buiten gegeten in een visrestaurant met uitzicht op het kasteel.
Dag 7
Om 11 uur vertrokken met de trein, rechtstreeks naar de luchthaven. Deze
keer verliep de reis vlekkeloos. Het was weer een geweldige ervaring,
Zweden, het mooie weer, het zeilen, de wind en het water. Fijn weer eens
quality time met Bob te hebben. Mijn gehoorverlies maakt communicatie
in groepen lastig. Ook nu was het voor beiden soms best vermoeiend, voor
mij om te verstaan, voor Bob om verstaanbaar te zijn en geduld te
hebben bij het zoveelste ‘wat zei je’. Beiden hebben we dan even
behoefte aan rust, alleen lopen of een boek, en dat viel prima te
regelen.
