Machiel 18 – 23 juli 2025

Klintholm haven

 

In 2018 met Machiel de oversteek van Duitsland naar Denemarken gemaakt. De geplande opstappers vielen uit en Machiel heeft me toen uit de brand geholpen. Sindsdien is hij een regelmatige reisgezel. Dit keer starten we met de oversteek van Denemarken naar Zweden. Rechtstreeks van Klintholm naar Ystad, een flinke afstand, 57 NM. Het is zonnig een beetje heiig en bijna windstil. Het motortje pruttelt rustig en in bijna een rechte streep varen we naar Ystad.

 

De krijtrotsen van Klintholm - Denemarken

 

 

In Ystad komen we naast een gigantisch motojacht te liggen. Bemand door een aantal zeer dronken kerels. Ze hebben een indrukwekkende geluidsinstallatie die het volume produceert waar een popband jaloers op zou zijn.  Aan boord kunnen wij elkaar nauwelijks nog verstaan. Het wekt veel ergernis bij mij en bij andere schippers en het loopt bijna op een vechtpartij uit. Gelukkig wordt het volume na lang aandringen en schelden teruggedraaid.

Ystad

 

 

De volgende dag door. Ystad, bekend van Mankell, is een aantrekkelijke stadje, de haven is het niet. We kiezen voor Skillinge. Niet eerder geweest, is leuk en komt zeker op de lijst van favorieten.

 De dag daarop kan er eindelijk gezeild worden. Het is kruizen pal tegen de zwak windje in. Uurtje over bak en uurtje over stuurboord.  Schiet niet hard op maar het is prachtig weer en we hebben de tijd. Laat in de middag komen we in Åhus aan.

Machiel spot de ene na de andere zeehond.

 

 

Ik maak nog wat drone opnames van een oud verlaten schip op een weiland voor een project waar ik mee bezig ben. De volgende dag nog een keer. Ben nog aan het leren en ik dacht dat foto’s maakte, bleken hele korte filmpjes. Overnieuw dus.

Machiel vertrekt de volgende dag om met Thea een paar dagen te gaan wandelen. Het hotel was al gereserveerd in Ystad. We zijn sneller opgeschoten dan verwacht.

 

 

 

Een dagje vrij. En klussen gaat altijd prima samen. Wat er nog op het lijstje staat? Enigszins beschaamd noem ik de vuilwatertank. Machiel heeft een nieuwe impeller voor de pomp meegenomen.  Ik had de pomp al open gehad en het leek een klein klusje. Tot we er achter kwamen dat de tank geheel vol zat en eerst leeg moest. Zal de details achterwegen laten. Uren later met heel wat improvisatie was de klus geklaard en konden wij onder de douche.

Machiel op een etentje getrakteerd. Verdiend en ik was heeel blij, alleen was het een dag werk geweest. Hij mocht kiezen en het werd? Pizza natuurlijk. Wel een hele lekkere. 

Skillinge haven, leuk beschut

 

Thea 1 tot 7 juni 2021

Vol vertrouwen op pad.

Jaar twee van de corona perikelen. Vorig jaar was relatief eenvoudig. Het schip lag in Zweden en bleef in Zweden. Nu moest het van Åhus in Zeden via Denemarken en Duitsland naar Nederland. Met steeds wisselende maatregelen in de verschillende landen een puzzel van jewelste. En voor varend met een boot hadden de normale informatie sites geen antwoord. 

Uiteindelijk de Ambassades gebeld. Minder lange wachttijden en kundig personeel. Binnen vliegen op Kopenhagen en dan naar Zweden was de eerste hobbel om te nemen. Denemarken zat op slot zoals dat heette. Een van de weinige uitzonderingen was als de reden van je reis bezit was (zoals een huis). Een boot was ook goed. Dat de boot niet in Denemarken lag  stapte de dame politiek overheen door er geen antwoord op te geven. Als ik aan aankoopbewijs mee nam van het schip zou het goed komen.

Improviseren en doorwerken:-) 

 

 

En ik mocht iemand meenemen maar alleen uit de eerste of tweede graad. Thea was bereidt mee te helpen met opstarten en de gok te wagen. Onzekerheid omdat ook de regels voor het binnenkomen van Nederland doorlopend aan veranderingen onderhevig waren. En we de gok moesten nemen om de Deense wateren vanuit Zweden weer binnen te varen. Alsnog op stap.

 

 

Bye bye Åhus en op naar Denemarken.

Van alle papieren die we bij ons hadden: inentingen, corona testen, eigendomspapieren etc. werd bijna niets gecontroleerd door de Denen. De Zweedse douanebeamte bekeek ons paspoort en wapperde vrolijk met zijn hand toen hij de rest zag. Zonder enig probleem Zweden binnen.

In Åhus aangekomen stond de Swinde nog fier overeind. Weliswaar met veel groene aanslag en mos op het dek en de werf was mijn achtergelaten sleutel kwijt. Ingebroken op mijn eigen schip. De startaccu had het opgegeven tijdens de winder en de gastanks waren leeg. Ietwat behelpen. We hebben zelfs koffie gezet met warm water uit de boiler. Zonder (lauwe) koffie was het echt afzien geworden. Gas en nieuwe accu geregeld en het onderwaterschip in de antifouling gezet. Te water en optuigen. Na 3 dagen stevig doorwerken klaar voor vertrek. 

 

 

Samenvattend; een week lang prachtig weer met enkele dagen goede wind. Gezeild, gemotord en veel genoten. Het weer en de wind maakte het heel relaxed. Zo zijn we via Simrishamn, Ystad, Gislöv naar Klintholm gevaren. Eén dag voor de oversteek opende Denemarken de grenzen weer. Weer eens mazzel en een rustig gevoel voor Thea.

Start van 2018 met Machiel (20 mei – 2 juni) van Duitsland naar Zweden 150 Mijl

Vandaag heb ik besloten om een logboek te maken van de reis van 2018. Vorig jaar het blog goed bijgehouden. Dit jaar is daarvoor in de plaats de Swinde Whatsapp groep gekomen. Erg leuk alle berichtjes die heen en weer vliegen, voelt alsof iedereen een beetje mee reist. Aan de andere kant is het vluchtig en ongestructureerd. Dus voordat de herinneringen wegzakken, en dat gaat snel op zo’n lange tocht, een chronologisch verslag met wat indrukken die onderweg zijn opgedaan.

 

Start met Machiel (20 mei – 2 juni)

Gerbrand was te druk met zijn werk en Paul kon helaas ook niet komen. Maaike stelde voor om neef Machiel te polsen. We zien elkaar zo nu en dan op verjaardagen, hij was dit jaar bij me langs geweest om te praten over ZZP’r worden. Veel meer contact dan dat was er niet. Gebeld;

“Hoi Machiel zou je zin hebben om twee weken mee te gaan. Boot klaar maken en naar Zweden varen.”
“Wanneer wou je dat doen?”
“Eind mei.”
“Even kijken. Vanaf de 20^ste kan ik. Ja is goed.”

Machiel is geen man van veel woorden.

Afspraak gemaakt om e.e.a. door te spreken en de 21^ste weg. Behoorlijk doorgewerkt, schoonmaken, in de was zetten en optuigen. Ook bleek de windgever en de koelkast kapot en lekte het bij de Boiler. De eerste twee dingen kunnen we niet zelf repareren. De service is goed en snel in Wismar. Twee dagen later waren we klaar om uit te varen maar stond er echt te veel wind. Dagje omgev bekijken bij Bergit nog een keer lekker gegeten en de ruimte bekeken waar ik dit najaar een foto expositie heb.

26 mei | Wismar -> Gedser We zijn in Denemarken na een tocht van 9 uur en een trip van 55 Mm ofwel 100 km. Alles tegen de wind in. Maar wel een hele mooie tocht. Dit is de eerste keer sinds ik met de Swinde op reis ben dat er nergens meer land te zien was.

27 mei | Gedser -> Hesnaes (25 Mijl) Hesnaes is een prachtig klein haventje met een piep klein dorpje waar de buitenkant van de huizen met riet bedekt zijn. We hebben vrijwel de hele dag door mist gevaren met af en toe koude miezerige regen, en weer alles op de motor. Machiel vraagt zich af wanneer we eindelijk gaan zeilen.

28 mei | Hesnaes -> Klintholm (21 Mijl) Eindelijk de zeilen er op, wel met een stevige 5 Bf en kruisend naar Klintholm. Vorig jaar ook gelegen, grappig hoeveel makkelijker je een haven aanvaart als je er al eens geweest bent. Beetje nietszeggende en wat kale haven, wel beschut en makkelijk aan te varen. We blijven er ook maar een nachtje.

29 mei | Klintholm -> Rödvig (28 Mijl) Mooie zeiltocht.  En Rödvig is een prachtige plek, niet voor niets een beetje toeristisch met een levendige haven en mooie omgeving. Komt goed uit want de wind trekt aan een en is blijft oost – noordoost. Wat ongebruikelijk is hier deze tijd van het jaar. Een droge landwind die al weken aanhoudt. De aanloop naar een uitzonderlijke zomer waarin vele droogte en warmte records zullen gaan sneuvelen.

We hebben geen zin om uren tegen een 5-6 Bf in te beuken en blijven lekker liggen. Ontspannen en wat aan het bootje werken, alle lieren in het vet gezet en Machiel heeft de aansluiting van elementen boiler verbeterd. Nu hebben we drie standen van 500, 1000 en 1500 Watt ipv de onhandige 1000, 2000 en 3000 Watt die geen enkele walstroom aansluiting kan leveren. Was best een lastige puzzel.

Rövig heeft krijtrotsen en in krijtrotsen zitten fossielen. Fossielen zoeken is, voor mij, een onverwachte interesse van Machiel. Volgens Thea is dat al vanaf een jaar of 9. Middagje lopen zoeken. Hij heeft iets gevonden wat volgens hem een fossiel is. Wat ik had gevonden was slechts een insluiting. Balen dus.

Ter afsluiting  van ons verblijf in Denemarken en BBQ op de havenpier. Elke jachthaven heeft BBQ’s staan voor algemeen gebruik en ze worden veel gebruikt. Het was winderig, morgen door. Zo laat mogelijk omdat wind en golven in de loop van de dag afnemen.

I juni | Rödvig -> Gisløv (33 Mijl) Swinde is terug in Zweden na 30 jaar. Mooie tocht zonder al te veel bijzonderheden strak naar de overkant gevaren. Het haventje van Gisløv had diep genoeg moeten zijn. We hebben behoorlijk door het slik moeten ploegen om bij een ligplaats te komen. Half zweden kon ruiken dat we er waren. Een diepe kiel heeft voor het zeilen veel voordelen maar 2 meter is regelmatig te diep voor haventjes hier.

Nog even rond gelopen, het dorpje stelt niets voor heeft wel piepklein supermarktje met allervriendelijkste bediening. En een bushalte, bijzonder handig voor Machiel die morgen aan zijn thuisreis begint. Eerst bus, dan de veerboot van Trelleborg naar Rodstock daar de trein naar Wismar. Met mijn auto naar Bergit waar hij overnacht. De volgende dag naar Hilversum reiden waar Paul hem thuis brengt. Mijn auto mag bij Paul staan deze maanden. Om zo maar eens een indruk te geven van een stukje logistiek achter deze reis.

Was ook heel blij dat Machiel spontaan ja zei. De eerste drie dagen in Wismar hebben we hard gewerkt om alles vaar klaar te maken. Dat had me alleen dus een week zweten gekost. Want zweten was het, het was bloed heet, gewoon niet meer lekker. En dan heb je Machiel een goede maat die weet van aanpakken zonder een krimp te geven. Daarna hebben we mooie tochten gehad, goed samen kunnen zeilen en tussendoor wat klussen aan het schip. Ergens aan het eind mompelde Machiel, ’Ik ga misschien wel een zeilcursus doen.’ Ik zie dat maar als een teken dat hij het ook leuk gevonden heeft en misschien zelfs het virus te pakken.

Een week aan boord van de Swinde - Maaike

Vandaag een week aan boord van de Swinde, het lijkt veel langer. In deze periode drie pittige vaartochten gemaakt en alle drie heel verschillend.

Sonderborg hier stond Bob me op te wachten na een trein reis van twaalf uur. Dat we de eerste dag verwaaid gelagen was wel lekker even bij komen. Varen, een belevenis op zich van Sonderborg naar Schleimunde. Bij een stevige wind de haven uit, de zeilen er in en bijna voor de wind het water op.

In Schleimunde de haven in komen was even een dingetje tegen die tijd waaide het heel hard maar Bob stuurde de Swinde rustig in de box. En dan de wal op en rond lopen in een lieflijk plaatje wat alles heeft  wat we nodig hadden voor twee dagen. Supermarkt, bistro, en een werf waar Bob eindelijk zijn teakhouten proppen vond voor het dek.

Volgende tocht op naar Laboe, minder wind maar heel veel regen dus op de motor, nat en koud. Het werd een  bijzonder tocht, uurtje op en uurtje af (Bob wat meer uurtjes dan ik) maar wat was dat genieten, over water kijken, boei zoeken de beweging van de boot het ritme van de motor.

De derde tocht gisteren, zondag, van Laboe naar Heiligenhafen (35 Mijl). Mooi weer zonnetje er bij  met halve wind in de zeilen er op en weg. Op  het water was er toch gauw een windje 5 met dit keer een lange tocht voor de boeg.

Wat heb ik ontdekt op deze tochten:

• Dat ik onderdeks, als het schip wat rolt prima broodjes kan maken, onderdeks voel ik me als een vis in het water dus een prima koksmaatje.
• Dat ik uurtjes op uurtje af heel leuk vind en goed de boel en boten in de gaten kan houden dus een prima beginnende roerganger ben.
• Het werken aan de  dek me niet goed af gaat ik voel me een kat in een vreemd pakhuis, het liefst zou ik op handen en voeten over het dek kruipen, alles loopt scheef en overal liggen lijnen waar je over kan struikelen het maak me onzeker. Ik weet, het zit tussen je oren. Ben vandaag aan het oefenen op dek, waar ligt alles en waar kan ik me vast houden. Het went wel. Hoop en vertrouwen dus, we gaan dapper verder.  

Maaike 

Gezellig verwaaid

Maaike is aan boord, afgelopen dinsdag aangekomen met de trein in Sønderborg helemaal in zuid Jutland om de reis zo kort mogelijk te maken. Maar door gedonder op het spoor had ze er toch nog 12 uur over gedaan. Woensdag was prut weer met weer eens regen en best veel wind. Het stadje is leuk genoeg om rond te dolen en even aankomen in Denemarken was ook wel lekker.

Donderdag was de voorspelling beter, veel minder regen maar nog redelijk veel wind. Na een vroeg scheepsberaad, rifje er in en toch het water op. Richting  Bagenkop op Langeland een goede 35 mijl. En als alternatief Masrtal op Aerø iets onder de 30 mijl.

Eenmaal op open water bleek de wind een dikke 5 met uitschieters naar 6 Bf. De koers gewijzigd richting Maasholm in Duitsland. 22 Mijl maar wel onder hoger wal. Al met al een pittig tochtje en de vuurdoop voor Maaike. Onderweg zagen een Sweden Yachts 36 voor ons varen met vol tuig liep die niet harder maar inhalen lukte helaas ook niet. In de veel nauwere jachthavens van Duitsland is weinig manufreer ruimte, maar het schip keurig netjes in de box geprikt met een stevige wind op de kont en een nog wat wiebelige voordekker.

En vandaag weer verwaaid. 7 – 8 Bf met slagregens over het dek. Herfst dus, maar wel gezellig. In Sønderborg hadden we stof gekocht voor nieuwe gordijntjes En met de snorrende naaimachine van Maaike op de achtergrond heb ik stopcontacten gemaakt in het achteronder en bij de kaartentafel. Een productief dagje afgetopt met een etentje in de plaatselijke haven Bistro.

Die 7 – 8 Bf wordt voor de komende week veel vaker voorspeld. Het plan is om op de rustige momentjes hoppend de Duitse kust naar beneden af te zakken. Mijn winterplek is in Wismar gereserveerd en Gerbrand komt helpen het schip winterklaar te maken. Gelukkig heeft hij een grote auto voor alle spullen die weer terug moeten.

Full house

5 dagen Bea, Pien en Peter aan boord. Wat een gezellige drukte en wat hebben we veel gelachen, gepraat, gegeten en gedronken. Nu lig ik voor de tweede dag aan een balletje te dobberen op windstil water. En het wordt ook weer stil in mijn hoofd.

Ik heb er van genoten en het contrast is groot. Van alleen zijn naar wat voelt als een invasie want, het mag dan een redelijk ruim schip zijn, met vier mensen is het best snel vol. Zeker met spontane en actieve types als Bea en Peter. Maar met een soepelheid alsof we al jaren met elkaar op vakantie gaan pakte iedereen zijn plekje.

Eindelijk gebarbecued. Peter al een beetje lopen uitdagen in de aanloop naar deze dagen.  De Denen hebben er iets mee. Elke haven heeft prachtige BBQ plekken voor algemeen gebruik. Met zorg gemaakt en met zorg gebruikt en onderhouden. (Ik kom er vast nog wel een keer op terug. Denemarken mag dan wat popperig zijn, maar ik zeil hier nu maanden rond en heb nog niet één jachthaven gezien met een hek er omheen en de toegangspoortjes die bij ons standaard zijn. En de BBQ spullen liggen er hier gewoon los bij en niet aan de ketting. Maar ik laat me afleiden.) Peter neemt een uitdaging wel aan en had prachtig mooi vlees meegenomen. Dus de eerste avond al heerlijk gesmuld. En ja hij kan het echt goed al moet je wel geduld hebben. De kwaliteit controle is hoog en er wordt niet zomaar iets vrij gegeven voor consumptie.

Het waait

Het waait nu al 3 dagen. En zo erg dat je of binnen moet gaan zitten of van de boot af. Want het gieren en fluiten van de wind buiten is onaangenaam hard. Het is voor het eerst dat ik iets heb van wat doe hier eigenlijk. Marvin is nu 3 dagen weg en ik lig in de jachthaven van Kalungborg. De haven ligt een beetje buiten de stad en is, ook gezien het weer, nagenoeg verlaten. En de Denen zijn niet zo van die praters, als je ze al kunt verstaan met deze wind. Dus wat klussen gedaan, schip schoon gemaakt en gelezen. Maar ik kijk uit naar het moment dat de wind weer normaal wordt en ik hier weg kan, morgen hoop ik

Dan maar even terug kijken op de week met Marvin. Best opvallen hoe, met het wissen van de bemanning ook het ritme en de sfeer aan boord veranderen. Een relaxte week gehad waarin we nog best veel gezeild hebben, wat gerommeld en lekker gegeten, min of meer om de beurt gekookt

De laatste tocht van Ballen op Samsø naar Kalungborg was er een uit het boekje. Wat mistige gestart  en strak aan de wind naar de overkant.

Gewoon een fantastische zeildag

Om ½ 10 bij Obben - Sjaelland de haven uit, zeiltjes er op en 5 uur lang strak aan de wind naar
Grenaa – Jutland. Met een gemiddelde van ruim 6 knopen over een na deinde zee door de harde wind van gisteren. Onder bewolkte hemel gestart met thermo ondergoed, trui jas en handschoenen aan. Aangekomen in theeshirtje en korte broek. En niet een keer overstag en de grootste gebeurtenis was wel het weghalen van de rif uit het grootzeil omdat de wind wat inzakte. Marvin en ik in een schema van uurtje op (om je heen kijken, zeilen trimmen etc.), uurtje af (In de zon liggen en luisteren naar de wind of wat rommelen). Prachtige tocht dus.

Verwaaid met Marvin

Eergisteren is Marvin opgestapt na een lange  auto reis. Gisteren van Holbaek naar Odden gevaren. Eerste stuk op de motor maar het tweede stuk nog lekker kunnen zeilen. We liggen hier op het noord - westelijkste puntje van Sjaeland als laatste stop voor de oversteek naar Jutland, naar Grenaa. Maar de wind zette door en liep hier al op naar ruim 20 knopen. En dan is het hier lager wal en Grenaa is rechtstreeks richting het lage druk gebied. Dat zag ik niet zitten dus een dagje verwaaid.

En niet op een verkeerde plek. Het is hier; mooi is niet het goede woord, armoedig ook niet dus het zal wel karakteristiek zijn. Een oude vissers en mariene haven waar ruimte gemaakt is voor zeilbootjes en een piep klein dorpje.

Eerste missie vanochtend was takeldraad voor Marvin, die had het op zich genomen om het stuurwiel af te takelen. Geen winkel voor bootbenodigdheden natuurlijk. Maar er stond een man in overal vissersnetten te herstellen. Lijntje laten zien wat we zochten en dan s.v.p. 40 meter. Hij sprak uitstekend Engels herkende de Nederlands taal onmiddellijk. Sluipdoor kruipdoor naar een keet waar drie mannen om 10 uur al aan het bier zaten, maar wel een rol prachtig nylondraad van 3 mm hadden. Kosten 4 bier, voor ons omgerekend 20 kronen.

Single handed

Gisteren van Hundested naar Holbæk gezeild het Isefjord op, prachtig water. De voorspelde zuidweste wind was zuid en de voorspelde 3 Bf was in vlagen 5 Bf.  Ondanks een rif in het grootzeil en de genua  maar gedeeltelijk uitgerold begon het richting  het eind van het fjord wat ongemakkelijker te

worden. En smaller terwijl het allemaal kruisend tegen de wind in was.

De dag ervoor had ik een prachtige nieuwe lijn op de rolfok gezet. Met een dyneema voorloop zelf gesplitst aan een gevlochten schoot. Dyneema is een relatief nieuw materiaal, soepel en net zo sterk als staaldraad. Zelf was ik er best tevreden over.

Maar bij het inrollen van de Genua bleek dat die de vorige keer losjes was opgerold en nu met de harde wind veel strakker. Ofwel aan het eind van de lijn bleef er een behoorlijk stuk zeil staan wat ik niet verder kon inrollen. Paar zaken geprobeerd. Met de hand inrollen ging niet en met een schoot opbinden ook niet. En dan gaat alleen alles veel langzamer. Met een live line aan naar voren kruipen die je elke paar meter voor moet vastmaken en dan achter je weer los kost best veel tijd. Een maatje achter het roer is dan wel heel plezierig.