Machiel 18 – 23 juli 2025

Klintholm haven

 

In 2018 met Machiel de oversteek van Duitsland naar Denemarken gemaakt. De geplande opstappers vielen uit en Machiel heeft me toen uit de brand geholpen. Sindsdien is hij een regelmatige reisgezel. Dit keer starten we met de oversteek van Denemarken naar Zweden. Rechtstreeks van Klintholm naar Ystad, een flinke afstand, 57 NM. Het is zonnig een beetje heiig en bijna windstil. Het motortje pruttelt rustig en in bijna een rechte streep varen we naar Ystad.

 

De krijtrotsen van Klintholm - Denemarken

 

 

In Ystad komen we naast een gigantisch motojacht te liggen. Bemand door een aantal zeer dronken kerels. Ze hebben een indrukwekkende geluidsinstallatie die het volume produceert waar een popband jaloers op zou zijn.  Aan boord kunnen wij elkaar nauwelijks nog verstaan. Het wekt veel ergernis bij mij en bij andere schippers en het loopt bijna op een vechtpartij uit. Gelukkig wordt het volume na lang aandringen en schelden teruggedraaid.

Ystad

 

 

De volgende dag door. Ystad, bekend van Mankell, is een aantrekkelijke stadje, de haven is het niet. We kiezen voor Skillinge. Niet eerder geweest, is leuk en komt zeker op de lijst van favorieten.

 De dag daarop kan er eindelijk gezeild worden. Het is kruizen pal tegen de zwak windje in. Uurtje over bak en uurtje over stuurboord.  Schiet niet hard op maar het is prachtig weer en we hebben de tijd. Laat in de middag komen we in Åhus aan.

Machiel spot de ene na de andere zeehond.

 

 

Ik maak nog wat drone opnames van een oud verlaten schip op een weiland voor een project waar ik mee bezig ben. De volgende dag nog een keer. Ben nog aan het leren en ik dacht dat foto’s maakte, bleken hele korte filmpjes. Overnieuw dus.

Machiel vertrekt de volgende dag om met Thea een paar dagen te gaan wandelen. Het hotel was al gereserveerd in Ystad. We zijn sneller opgeschoten dan verwacht.

 

 

 

Een dagje vrij. En klussen gaat altijd prima samen. Wat er nog op het lijstje staat? Enigszins beschaamd noem ik de vuilwatertank. Machiel heeft een nieuwe impeller voor de pomp meegenomen.  Ik had de pomp al open gehad en het leek een klein klusje. Tot we er achter kwamen dat de tank geheel vol zat en eerst leeg moest. Zal de details achterwegen laten. Uren later met heel wat improvisatie was de klus geklaard en konden wij onder de douche.

Machiel op een etentje getrakteerd. Verdiend en ik was heeel blij, alleen was het een dag werk geweest. Hij mocht kiezen en het werd? Pizza natuurlijk. Wel een hele lekkere. 

Skillinge haven, leuk beschut

 

Machiel Vaasa –> Krookka 115 Mijl | 24 – 31 Juli115 NM

Vorig jaar heeft Machiel mij uit de brand geholpen toen een paar opstappers echt moesten afzeggen en ik met mijn handen in mijn haar zat. Eén telefoontje was voldoende en Machiel heeft mee gewerkt om het schip vaar klaar te maken en vervolgens samen van Wismar naar Zweden te varen. Prima samenwerking en prima tocht. Machiel de nodige zeilkennis opgestoken en ik wijzer geworden omtrent fossielen en sterrenkunde.

 Dit jaar was het idee Machiel een weekje meevaren, dan een paar dagen met zijn moeder wandelen en vervolgens Thea een weekje meevaren. Prima plan, om het te plannen was een stuk lastiger. Uiteindelijk lukte het net. Beiden 6 dagen meezeilen en tussendoor twee dagen met elkaar wandelen.

Machiel om 5 uur in de middag opgewacht op het station van Vaasa. Op weg naar de boot eerst een stop bij een hamburgertent. “Ik heb wel een beetje trek.” Zijn voorkeur voor hamburgers en pizza’s was dus niet veranderd. En nog steeds geen druppel alcohol, veel water en cola vooral geen zerro. Vorig jaar vond ik het een beetje saai, nu paste het beter bij mijn consumptie van  koffie, cola zerro en alcohol vrij bier.

6 Dagen is krap. Met slecht weer lig je zo maar een dag verwaaid.  En om het Thea, die weer een slagje dover is geworden, makkelijk te maken was goed openbaarvervoer een vereiste. Machiel heeft vanaf dat die aan boord stapte zitten puzzelen. Thea mag blij zijn met een zoon die zo minutieus alles voor haar uitzoekt. De voorkeurshaven, Porto, was te ondiep, nog nagebeld en Rauma te ver. Uiteindelijk is het Krookka geworden. Machiel kon nog met het OV weg. Thea heb ik het laatste stukje op moeten halen met een taxi omdat het weekeind was. Finland is zo dun bevolkt, zeker dat gebied, dat OV spaarzaam is. 

Oud schoolgebouw Kiili

Weg uit Vaasa met prachtig weer en veel zon. Effect een zon verbrande Machiel die 3 dagen met een theedoek onder zijn petje heeft rondgelopen. Tijdelijk omgedoopt to Abdoel. Leuke tochten gemaakt, kleine haventjes en plaatsjes en heel aardige mensen ontmoet. Weer eens bevestigd gekregen dat je hier minimaal voor 3 dagen eten aan boord moet hebben. Deze reis al vaker met de laatste restjes een maaltijd in elkaar moeten flansen. 

Hoogtepunten waren wel een nest met zeearenden waar we vlak langs voeren. Het onverwachte trouwfeest en poserende dames op een stijger in een uiterst verlaten haventje. Het plaatsje Kaskinen met de mooie houten huizen en toverachtige rust. (En gelukkig een supermarktje voor de brood nodige proviand.)

Affluitend hebben we in Krookka twee dagen gelegen. Nog geprobeerd fietsen te huren wat niet lukte. Door het stadje gezworven, “ingebroken” in een leegstaand en vervallen schoolgebouw. (Meer mijn hobby dan die van Machiel) En onze tocht afgesloten met een heerlijk koud buffet in het haven restaurant.

Start van 2018 met Machiel (20 mei – 2 juni) van Duitsland naar Zweden 150 Mijl

Vandaag heb ik besloten om een logboek te maken van de reis van 2018. Vorig jaar het blog goed bijgehouden. Dit jaar is daarvoor in de plaats de Swinde Whatsapp groep gekomen. Erg leuk alle berichtjes die heen en weer vliegen, voelt alsof iedereen een beetje mee reist. Aan de andere kant is het vluchtig en ongestructureerd. Dus voordat de herinneringen wegzakken, en dat gaat snel op zo’n lange tocht, een chronologisch verslag met wat indrukken die onderweg zijn opgedaan.

 

Start met Machiel (20 mei – 2 juni)

Gerbrand was te druk met zijn werk en Paul kon helaas ook niet komen. Maaike stelde voor om neef Machiel te polsen. We zien elkaar zo nu en dan op verjaardagen, hij was dit jaar bij me langs geweest om te praten over ZZP’r worden. Veel meer contact dan dat was er niet. Gebeld;

“Hoi Machiel zou je zin hebben om twee weken mee te gaan. Boot klaar maken en naar Zweden varen.”
“Wanneer wou je dat doen?”
“Eind mei.”
“Even kijken. Vanaf de 20^ste kan ik. Ja is goed.”

Machiel is geen man van veel woorden.

Afspraak gemaakt om e.e.a. door te spreken en de 21^ste weg. Behoorlijk doorgewerkt, schoonmaken, in de was zetten en optuigen. Ook bleek de windgever en de koelkast kapot en lekte het bij de Boiler. De eerste twee dingen kunnen we niet zelf repareren. De service is goed en snel in Wismar. Twee dagen later waren we klaar om uit te varen maar stond er echt te veel wind. Dagje omgev bekijken bij Bergit nog een keer lekker gegeten en de ruimte bekeken waar ik dit najaar een foto expositie heb.

26 mei | Wismar -> Gedser We zijn in Denemarken na een tocht van 9 uur en een trip van 55 Mm ofwel 100 km. Alles tegen de wind in. Maar wel een hele mooie tocht. Dit is de eerste keer sinds ik met de Swinde op reis ben dat er nergens meer land te zien was.

27 mei | Gedser -> Hesnaes (25 Mijl) Hesnaes is een prachtig klein haventje met een piep klein dorpje waar de buitenkant van de huizen met riet bedekt zijn. We hebben vrijwel de hele dag door mist gevaren met af en toe koude miezerige regen, en weer alles op de motor. Machiel vraagt zich af wanneer we eindelijk gaan zeilen.

28 mei | Hesnaes -> Klintholm (21 Mijl) Eindelijk de zeilen er op, wel met een stevige 5 Bf en kruisend naar Klintholm. Vorig jaar ook gelegen, grappig hoeveel makkelijker je een haven aanvaart als je er al eens geweest bent. Beetje nietszeggende en wat kale haven, wel beschut en makkelijk aan te varen. We blijven er ook maar een nachtje.

29 mei | Klintholm -> Rödvig (28 Mijl) Mooie zeiltocht.  En Rödvig is een prachtige plek, niet voor niets een beetje toeristisch met een levendige haven en mooie omgeving. Komt goed uit want de wind trekt aan een en is blijft oost – noordoost. Wat ongebruikelijk is hier deze tijd van het jaar. Een droge landwind die al weken aanhoudt. De aanloop naar een uitzonderlijke zomer waarin vele droogte en warmte records zullen gaan sneuvelen.

We hebben geen zin om uren tegen een 5-6 Bf in te beuken en blijven lekker liggen. Ontspannen en wat aan het bootje werken, alle lieren in het vet gezet en Machiel heeft de aansluiting van elementen boiler verbeterd. Nu hebben we drie standen van 500, 1000 en 1500 Watt ipv de onhandige 1000, 2000 en 3000 Watt die geen enkele walstroom aansluiting kan leveren. Was best een lastige puzzel.

Rövig heeft krijtrotsen en in krijtrotsen zitten fossielen. Fossielen zoeken is, voor mij, een onverwachte interesse van Machiel. Volgens Thea is dat al vanaf een jaar of 9. Middagje lopen zoeken. Hij heeft iets gevonden wat volgens hem een fossiel is. Wat ik had gevonden was slechts een insluiting. Balen dus.

Ter afsluiting  van ons verblijf in Denemarken en BBQ op de havenpier. Elke jachthaven heeft BBQ’s staan voor algemeen gebruik en ze worden veel gebruikt. Het was winderig, morgen door. Zo laat mogelijk omdat wind en golven in de loop van de dag afnemen.

I juni | Rödvig -> Gisløv (33 Mijl) Swinde is terug in Zweden na 30 jaar. Mooie tocht zonder al te veel bijzonderheden strak naar de overkant gevaren. Het haventje van Gisløv had diep genoeg moeten zijn. We hebben behoorlijk door het slik moeten ploegen om bij een ligplaats te komen. Half zweden kon ruiken dat we er waren. Een diepe kiel heeft voor het zeilen veel voordelen maar 2 meter is regelmatig te diep voor haventjes hier.

Nog even rond gelopen, het dorpje stelt niets voor heeft wel piepklein supermarktje met allervriendelijkste bediening. En een bushalte, bijzonder handig voor Machiel die morgen aan zijn thuisreis begint. Eerst bus, dan de veerboot van Trelleborg naar Rodstock daar de trein naar Wismar. Met mijn auto naar Bergit waar hij overnacht. De volgende dag naar Hilversum reiden waar Paul hem thuis brengt. Mijn auto mag bij Paul staan deze maanden. Om zo maar eens een indruk te geven van een stukje logistiek achter deze reis.

Was ook heel blij dat Machiel spontaan ja zei. De eerste drie dagen in Wismar hebben we hard gewerkt om alles vaar klaar te maken. Dat had me alleen dus een week zweten gekost. Want zweten was het, het was bloed heet, gewoon niet meer lekker. En dan heb je Machiel een goede maat die weet van aanpakken zonder een krimp te geven. Daarna hebben we mooie tochten gehad, goed samen kunnen zeilen en tussendoor wat klussen aan het schip. Ergens aan het eind mompelde Machiel, ’Ik ga misschien wel een zeilcursus doen.’ Ik zie dat maar als een teken dat hij het ook leuk gevonden heeft en misschien zelfs het virus te pakken.