Bobs tweede Baltische rondje …. (Gerbrand)

De Aanloop

3 jaar geleden heb ik het stuk Denemarken naar Cuxhaven met Bob gedaan en uiteindelijk ook het laatste stukje van IJmuiden naar De Put. Overigens had ik eerder al min of meer voorspeld dat de Swinde nooit meer naar het Haringvliet terug zou komen want hé, hoe spectaculair is dat na 5 jaar Baltic. Toch gebeurde dat.
Maar ja, het gevoel bleef bij Bob kriebelen en na allerlei andere plannen heeft hij toch besloten het Baltische rondje opnieuw te doen!
Dus als start het herkenbare recept: Een combi van z’n verjaardag en afscheid in Uitdam op 29 juni 2025. Met veel dank aan zijn beide zussen waarvan de een (Thea) haar tuin beschikbaar stelde en de ander (Maaike) de catering onder haar hoede nam. Tja, regelen kan hij wel … 😉
De eerste etappe
Het voorgenomen traject van deze etappe was vanuit Uitdam tot en met het Noord-Oostzee kanaal, dus tot en met Kiel. Dit begon uiteraard in Uitdam.

Dag nr 1: Van Uitdam naar Hindeloopen 

Eigenlijk gewoon het IJsselmeer. Daar valt niet veel spectaculairs over te vertellen. Een lekker ritje, warm weer, niet veel wind maar wel uit de goede hoek dus ongeveer de helft onder zeil gedaan. En dan blijkt dat Hindeloopen voor ongeveer de helft uit een jachthaven bestaat en de rest het oh zo leuke stadje, bijna jammer …

Dag nr 2: Van Hindeloopen naar Vlieland 

Enigszins hetzelfde verhaal: Warm, weinig wind dus relatief veel motorboot gespeeld. Niet echt Bob z’n ding dus onderweg twee keer een stop gemaakt om hem af te koelen. Dat helpt natuurlijk geen zak want je zweet daarna nog meer maar ja, zelf weten …  

Dag nr 3: Van Vlieland naar Lauwersoog

We deden inmiddels ritjes van zo’n 50 mijl (90 km) per dag. Want in alle eerlijkheid: ik had wat haast, zonder daar nu al te uitgebreid op in te gaan, maar toch:
•    Wij (Diana en ik) hebben een ernstig zieke dochter dus ik wilde eigenlijk wel snel weer naar huis hoewel de laatste behandeling voor haar onder de streep wel weer wat meeviel;
•    Wij hebben een ander huis gekocht en dat betekent veel gedoe met makelaars, financieel adviseurs, eigen huis verkopen en noem maar op
Dus eigenlijk kwam dit tochtje mij achteraf niet heel goed uit maar ja, afspraak = afspraak en een woord = een woord  
Bob wist dat natuurlijk en hij stelde rond een uur of 4 ‘middags voor om in één ruk door te varen naar Cuxhaven. Vanaf dat moment nog zo’n 20 uur. Dat leek mij een onzalig plan dus ik stemde tegen! We waren al redelijk afgemat en ik zag dat echt niet zitten, dus uiteindelijk de 2 uur extra naar Lauwersoog toch maar gedaan. 
Daar had ik achteraf gezien zeker geen spijt van want de fish and frites in het lokale havenrestaurant waren prima!

Dag nr 4 Van Lauwersoog naar Norderney

Na de 2 uur vanaf Lauwersoog naar de Noordzee weer gemotord te hebben (de wind was echt waardeloos), stuurboord uit richting Duitse bocht. 

Dan vaar je dus op die grote Noordzee en krijg je t voor elkaar om zo’n enkele, uit het niets opdoemende boei op écht een haar na te rammen, het scheelde niets!  Overigens dankzij de Genua, zo’n immens grote lap zeil die je alle zicht ontneemt. Da’s natuurlijk geklets want ik had gewoon de plotter in de gaten moeten houden. Maar ja, t ging net goed. 

Norderney is denk ik wel het meest bruisende eiland van de Duitse Waddeneilanden. Niet dat we daar nu veel van gemerkt hebben want ja, ik had wat haast. Dus hurry up, boodschappen doen, eten, slapen en gauw verder, bijna jammer ….

Dag 5: Van Norderney naar Cuxhaven

Da’s toch wel enigszins de alom gevreesde Duitse bocht! Nou, niks hoor. Achterwind, 3 á 4 beaufort dus vergeet het zeilen maar, werk voor de Volvo Penta. We hebben volgens mijn herinnering nog een zeilpoging gedaan maar onder de 3 knopen achterwind zou dat toch wel een lang ritje worden. Dus uiteindelijk waren we eind van de middag in Cuxhaven. Tussendoor nog wat gedoe met grote boten die naar of vanuit Bremerhaven of Wilhelmshaven kwamen, maar ja, dat hoort erbij 😉
Na 5 dagen varen en zo’n kleine 250 mijl gunden wij ons wel een dagje rust. Dus de mannen gingen shoppen in Cuxhaven! De buit was een broek voor Bob en een (waterdicht) zeiljack voor Gerbrand

Dag nr 7: Van Cuxhaven naar Rendsburg

Ja, en dan krijg je dat kanaal, van de westkust van Duitsland naar de Oostkust. 
https://nl.wikipedia.org/wiki/Noord-Oostzeekanaal
Saai en boeiend tegelijk. Iets van 120 kilometer op de motor. 
Wat doe ik in Noord Duitsland op een motorvarende zeilboot terwijl ik zelf een motorboorboot heb? 
Aan de andere kant: het zijn toch ook wel weer grote boten die je tegemoet varen of inhalen.
Het begin was koud en nat! 

Het weer klaarde op en dan maak je toch wel spectaculaire momenten mee hoor:

 

Dag nr 8: Van Rendsburg naar Laboe

 

Ja, wat denk je bij Laboe? Ergens in Zuid Afrika? Nee hoor, een paar kilometer boven Kiel, het einddoel van deze eerste etappe. Deze hebben we in gepaste stijl afgesloten met een lekker dineetje en de volgende dag heb ik de trein naar huis genomen.

Dag nr 9: Laboe naar Vught

Ook wel een aparte ervaring hoor, Die Deutsche grundlichkeit bei die Deutsche Bahn is inmiddels ver te zoeken!! Vertraging op vertraging en nul komma nul communicatie! 
Maar na een uurtje of 12 toch thuis, 
Heerlijk, Iemand had het overigens over lepeltjes of zoiets …

Uw reporter van deze eerste etappe groet u vriendelijk! 
Succes Bob met het vervolg!

Gerbrand

2020

En toen kwam corona. Het plan was om in één jaar terug te varen naar Nederland. In het begin van de pandemie was heel veel onduidelijk m.b.t. buitenlandse reizen. Het vertrek naar Zweden een aantal keren een maand uitgesteld. Pas midden in de zomer kwam er meer duidelijkheid. En mijn geluk was dat Zweden het enige land was zonder lockdown. Zweden koos voor het beleid van groepsimmuniteit. In 2021 was het allemaal veel ingewikkelder, daarover later.

 In het vliegtuig zat iedereen nog met een mondkapje op, wat toch een grimmige sfeer had. We, Gerbrand en ik, kwamen aan in Stockholm op een apocalyptisch verlaten vliegveld. Maar na de treinreis en bus naar Borka Brygga was er van corona niets meer te merken. Bijna niemand droeg nog een mondkapje, de beruchte 1,5 meter werd zeer vrij geïnterpreteerd en alles was gewoon open. Corona was snel vergeten en kwam pas weer in beeld bij de terugreis. En nergens ben je zo veilig voor virussen als op zee.
Dat Nederland niet haalbaar was, was allang duidelijk. Ik kon me van de heenreis herinneren dat er in Åhus een grote werf was met een grote kraan. Gebeld en geen probleem: de Swinde kon daar de kant op. Toen ik twee weken voor aankomst belde om de datum vast te zetten, was hij het straal vergeten. Lekker geruststellend maar ook dat kwam goed.
Globaal het reisschema van 2020:

		Van	Naar	NM	Per dag
Gerbrand	20 – 28 juli	Borka Brygga	Gåvle	70	9
Solo	29 juli – 8 augustus	Gåvle	Norrtälje	110	11
Marianne	9  - 20 augustus	Norrtälje	Nyköping	120	12
Solo	21 – 26 augustus	Nyköping	Västervik	80	15
Marvin	27 augustus – 4 september	Västervik	Åhus	175	22

De welkome en dappere opstappers hebben het mogelijk gemaakt het schip tot Åhus te brengen en er weer een onvergetelijke reis van te maken. Zo nu en dan was het kiezen op elkaar en mijlen maken. Met name Marvin ben ik daar dankbaar voor. En natuurlijk Gerbrand die geholpen heeft met het opstarten na de winter. De 9 mijl per dag zijn dan ook vertekend, we zijn drie dagen bezig geweest met te water laten, mast plaatsen en optuigen. Om vervolgens nog een paar mooie zeildagen samen te hebben.

Gerbrand 20 – 28 juli 2020

Dag 1) Gezellig gezamenlijk naar Borka Brygga. Gunter, de havenmeester haalde ons op vanaf Engånger waar de bus stopt. Vandaar is het nog 3 kilometer naar Borka. Met alle bagage een heel eind lopen door een glooiend landschap. Intakelen ging weer razend snel. De kraan komt er speciaal voor van 50 km ver. De machinist is altijd gehaast doch kundig  en vakbekwaam. Door Gunter geregeld natuurlijk. 
Dag 2) Blij dat de Swinde de winter goed doorstaan heeft, altijd spanend om na zoveel maanden terug te komen. En het water in.

Dag 3) De mast erop gezet. Toch een imposant ding van 17 meter lang en ruim 200 kilo. Deze keer met ons tweeën. En dat ging heel wat beter dan vorig jaar met behulp van Gunter en twee van zijn kameraden. Die waren het, zover ik Zweeds kan volgen, regelmatig met elkaar oneens en ik kwam er al helemaal niet tussen. Toen is het ook gelukt, echter wel wat schade. 

Dag 4) Getuigd, de lijnen en de zeilen erin. Motor getest en alle navigatie apparatuur opgestart. 

Dag 5) Inkopen gedaan en ’s avond weg naar een van mijn favoriete eilandjes, Agö hamn. Heeft een stijger, waterpomp, natuur toilet, barbecue plek en sauna. Meer kan een mens zich niet wensen toch?

 

Dag 6) Naar het volgende favoriete eiland, Storjungsfrun! (Zie video door Gerbrand gemaakt.) Een van de lijnen van de lazy jack lijnen zat niet goed na het zetten van de mast. Gerbrand de mast in getakeld (mag hij meer sinds hij getrouwd is). Was wel handig. En zoals elke haven in Zweden was ook hier een BBQ voor algemeen gebruik. Hmm, worstjes met een salade niçoise zoals alleen Gerbrand die kan maken.

   
Dag 7) Nog vlak voor onze eindbestemming een klein haventje binnengelopen, Engelsberg, en de volgende dag door naar Gåvle. Lekker uit eten geweest en de dag daarop Gerbrand uitgezwaaid. Solo verder na een gezellige tocht en een schip geheel klaar voor het vervolg van de reis naar Åhus.

Gerbrand | 1 tot 13 – juni 2019 | Örnsködsvik -> Töre 270 mijl

Mooie tocht (lees ook hieronder het verslag van Gerbrand en bekijk vooral ook het filmpje.) en een flinke afstand afgelegd. Met midzomer wou ik graag in het noordelijkste deel van de Baltic zijn. Met Ben al een mooi stuk naar het noorden gevaren toch waren er nog hemelsbreed 250 mijl te gaan. Veel dagen gevaren, enkele zelf meer dan 55 mijl en regelmatig kunnen zeilen.

De een na laatste dag was het doel Kalix, zag er uit als een leuk plaatsje met een goede bus verbinding naar Luleä vanwaar Gerbrand het vliegtuig naar Stockholm had geboekt. Een stevige tocht er heen van 60 mijl. Na een uur of 6 kruizen tegen de windkracht 5 in, het laatste stuk op de motor. Kalix ligt 12 mijl landinwaarts. Na 10 mijl liepen we herhaaldelijk vast terwijl de kaarten ruimschoots diepe aangaven, dicht geslipt dus. Voor anker iets buiten de vaargeul, ook leuk en blij met de dag reserve.

De opties waren terug naar Luleä of Töre. Het eerste was 50 mijl terug en Töre onzeker of we daar wel naar binnen konden. Gebeld en een uiterst aardige Zweed gaf aan dat het er diep genoeg was, belde later nogmaals terug, hij had het nagevraagd en we konden er écht naar binnen. Klopte en Töre heeft de noordelijkste boei van de Baltische zee. Als je die rond (waarbij we weer keer op keer vastliepen) krijg je een certificaat, hoe mooi wil je het hebben. Gerbrand de volgende dag naar de bus gebracht voor zijn terugreis. Ik ben één dagje blijven liggen, was draaien en boodschappen doen.

 

Verslag Gerbrand

Na een reis van 13 uur arriveerde ik op vrijdag 31 mei in Örnsköldsvik waar Bob mij op het station stond op te wachten. Na vervolgens nog 50 hele meters te hebben afgelegd, was het doel bereikt en daarmee het begin van 14 dagen zeilen. En dat hebben we gedaan! 2 Keer een dag overgebleven in een plaatsje van enige omvang (Umea en Skellefteä) en verder bij elkaar 10 dagen gevaren.

Het was bijzonder!

Bijzonder omdat het ‘s nachts rond deze tijd niet donker wordt. En dat effect versterkte zich naarmate we noordelijker kwamen en ook de zonnewende in zicht kwam. Dus rond 02:00 uur had je het idee dat het 7 uur ‘s avonds was, bioritme dus volledig onderuit zogezegd;

Bijzonder omdat we alle soorten weer hebben gehad die je je kunt voorstellen. Van regen, wind en kou tot dobberend in korte broek en t shirt.

Bijzonder omdat we in die 10 dagen op het water hooguit 4 of 5 andere bootjes hebben gezien in een land dat 15 keer zo groot is als Nederland en grotendeels bestaat uit bossen en water.

Bijzonder omdat elke ‘naturhamn’ waar we hebben gebivakkeerd, compleet uitgestorven was, maar wel toiletten, barbecue en (houtgestookte) sauna. Alles open, zo te gebruiken en vooral heel schoon.

Bijzonder ook omdat, hoewel Bob en ik elkaar lang en goed kennen, het toch altijd weer even afwachten is hoe dat gedurende zo’n relatief lange periode op 10 m2 leefruimte gaat …. Het ging overigens prima, behoorlijk wat bijgekletst en vooral ook gelachen. Dat ons sketchje, waarbij Bob wegvaart en mij achterlaat met zwemvest en dinky, misschien niet helemaal zo hilarisch is overgekomen als wij het bedoeld hadden, heeft geen enkele invloed gehad op de voorpret!

Bijzonder omdat we gedurende al die 13 avonden dat ik aan boord ben geweest, niet één keer hebben geschaakt. Domweg geen tijd voor gehad.

Al met al: Bijzonder en vooral ook leuk !!

20 juni 2019.