Een stukje solo

 

Baldwin en Roos zijn vertrokken en over een week komt Mirli. Mijn plan is om van Docksta naar Örnsköldsvik te varen met één tussenstop. Alle ruimte en tijd ook om te werken aan een lange kluslijst. Veel kleine dingetjes en een paar grote die nog moeten gebeuren om het schip helemaal klaar te hebben voor de reis.

Eerste dag blijven liggen in Docksta, paar wassen gedraaid en inkopen gedaan. Er wordt veel wind en regen voorspeld dus een beschut haventje opgezocht. Köpmankolmen leek me een mooie beschut haventje met alle voorzieningen om een paar dagen te blijven liggen. Als havendiepte wordt 2,5 meter aangegeven. Niet dus, bij het binnenvaren loop ik vast. Een paar vergeefse pogingen gedaan, meer naar stuurboord en meer naar bakboord. Achteruit terug dus.

En dan slaat de motor af met de wind van achteren. Veel tijd en keus was er niet. Genua bijgezet en kruisend weg van de kant. Als ik het schip net gekeerd heb gaat het brandalarm af. Het is kiezen tussen kijken wat er brand en op de kant gezet worden of eerst ruimer water opzoeken. Voor het laatste gekozen, relaxed zeilen was het niet. Er was veel rook rondom de motor maar geen vuur. Zaakje doorgelucht en het alarm stopte.

Ik zag hier en daar wel wat mensen op de kant en elke Zweed heeft hier wel een bootje. Via de misthoorn/megafoon gemeld dat ik motorpech had en of iemand me kon helpen. In de hoop dat lokaal iemand zou weten waar het diep genoeg was om aan te leggen. En zowaar kwam er een bootje die begeleide. Echter ik liep weer vast, te ondiep.

En toen verscheen de eerste brandweerauto. Kennelijk had iemand 112 gebeld. Tegen de tijd dat ik via een werplijn door een paar stevige brandweermannen naar de kant was getrokken en aangemeerd was stonden er drie brandweerauto’s, twee auto’s met reddingsbootjes, een ambulance en kwam er nog een reddingsboot aanvaren.  Allemaal hele vriendelijk mensen.

De coördinator heeft me naar een dieselmonteur gebracht. Hij nam zijn telefoon niet op. Het was zaterdag middag dus het kon zijn dat die dronken is werd gegrapt. Dat was die gelukkig niet. Had 20 seconden nodig om het probleem te vinden en 2 minuten om het te verhelpen. Een losgetrild dieselfilter en de rook was verdampte diesel olie. Samen met hem nogmaals geprobeerd de haven in te komen. Uiteindelijk een plekje bij een restaurant gevonden waar ik prima kon liggen. Zonder hulp was me dat nooit gelukt. Eind goed al goed.

Dagje blijven liggen vanwege de harde wind en heel veel regen.   En toen een prachtige tocht door het gebied van de Hoge Kusten naar Örnsköldsvik en naar mij lief. 

 

Het is weer zover

 

Roos heeft ons vanochtend vroeg naar Schiphol gebracht. Het is weer zover, de reis kan beginnen. Wij, Baldwin en ik, zitten nu in de trein naar Hudiksval. Vandaar de bus naar Enanger waar Gunter, de havenmeester, ons daar op pikt en naar de Swinde brengt.

Die is 8 maanden geleden op de kant gezet voor de winter. Altijd spannend hoe we het bootje aantreffen. Voor dinsdag is de kraan besteld. Komende twee dagen genoeg te doen. In mijn bagage zit een nieuwe dieselkachel en een nieuwe acculader. Beiden hebben eind vorig jaar de geest gegeven. En natuurlijk gaan we het schip stap voor stap wakker maken en vaarklaar.

Drie dagen verder en De Swinde ligt in het water. Gisteren hebben we met ons tweeën de mast erop gezet. Na een rustige voorbereiding ging dat soepel. Achteraf komen we er achter dat we de windmeter vergeten zijn. Ach wolken en golven vertellen veel, de Swinde is ook communicatief en we kunnen altijd nog een natte vinger in de lucht steken.

Het thema dat ons bezig houdt deze dagen is het kacheltje. Deed het na het inbouwen prima, twee keer en daarna niet meer aan de praat te krijgen. Weer uitgebouwd, testopstelling gemaakt in de kuip. Volgens handleiding een uur lang op vol vermogen laten draaien. Deed het prima, half Zweden opgewarmd. Tevreden ingebouwd echter na twee keer weer niets. Geen idee en ik had er even genoeg van. Kacheltje hier is wel nodig. In de ochtend kan het koud zijn en we hebben al wat miezerig dagen gehad. En dan is het heel lekker om het behaaglijk te hebben binnen. Na een flinke dag zeilen had Baldwin zoveel energie over dat hij het achteronder in dook om alle stekkers los te halen en schoon te maken. Sindsdien brand die als een zonnetje. Heeeel blij mee.

Voor de rest heerlijk gevaren in dit prachtige gebied: van eilandje naar ankerplaats en steigertje. Er weer eens achter gekomen dat we te weinig eten hadden ingekocht. Gelukkig was er nog noodvoorraad van vorig jaar waar we creatief mee om gegaan zijn.

Roos zou halverwege opstappen. Puzzelen dus naar een goede opstap plek, dat werd Sundsvall waar het gebied van de Zweedse Hoge Kusten begint. Roos had een dagje Stockholm gepland. Haar gevraagd om de volgende dag vroeg naar ons te vertrekken. We hebben vier vaardagen en de volgende gunstige plek voor het openbaar vervoer is Docksta, een heel stuk noordelijker.

Baldwin haalt haar op van het station, 500 meter lopen. Even aankomen en bijpraten en dan de touwtjes los. Alvast een eerste stuk varen naar een prachtige baai. Het worden gezellige dagen met overwegend mooi weer. Als het een stuk wat ruiger wordt door meer wind en een lastige dwars inkomende deining vindt Roos het spannend maar niet eng. We zetten het voorzeil bij om het slingeren te dempen en de Swinde surft over de golven, prachtig.

We doen Lustholmen aan. Jaren geleden met Ben geweest. Ik herinner me de houtgestookte sauna op het eind van de landtong met grote ramen die over de baai uitkijken, zo mooi. Het plan om te BBQ’en lukt niet, te veel en koude wind. Dan maar op het gasstelletje. Na drie dagen stevig doorvaren komen we in Docksta aan. Een goede plek voor Roos en Baldwin om de volgende dag de bus te pakken richting Gåvle. 
De havenmeester is Italiaans en begroet ons hartelijk en trakteert op espresso. Niet voordat hij de Nederlandse vlag heeft opgehangen. Oude etiquette die je nog zelden tegen komt. Wij varen met de Zweedse groetvlag in het stuurboordwand en havens begroeten buitenlandse schepen met hun landsvlag. Heeft wel iets moois vind ik.

Volgende dag drinken we nog een kop koffie bij de chocolaterie en dan stappen Roos en Baldwin op de bus. Na een heerlijke tijd samen en de foto’s vertellen hun eigen verhaal.

Over een klein weekje komt Mirli. Ik heb nog een lange lijst met kleine klusjes en nog 40 mijl te gaan naar Örnsködsvik, het zal een memorabele tocht worden.

  

Borka Brygga, inkomende mist vanaf zee.

 

Agon een van mijn favoriete eilandjes.

 

Iets te enthousiast de afwas doen?

 

 

Reparatie dieptemeter, Hoge Kusten.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Docksta in het gebied van de Hoge Kusten.

Het grootzeil erin.

Overdracht van de wacht

Cees 24 september - 3 Oktober 2025

Heenreis 24/9: Vliegen vanaf Schiphol naar Arlanda (Stockholm)
Misverstand over vertrektijd; ipv. 9:30 bleek t 21:30 te zijn.
Beter zo dan andersom, wel een dag later op de boot bij Bob
Eventjes geslapen op een bank op de luchthaven vervolgens 2 uur met de trein naar Söderhamn, aankomst 25/9 om 9:00 uur

Storjunfrun

Dag 1 op de Swinde naar Storjunfrun

Beetje weinig wind. Op de fok dobberen we richting eiland Storjungfrun, met hout gestookte Sauna. Vertaald naar Nederlands heet het eiland: "de Groothertogin". Onderweg met Bob onze inmiddels 50-jarige vriendschap de revue laten passeren. Temperatuur is goed overdag, s nachts gaat t richting vriespunt. Gelukkig is er een prima kachel aan boord, dieselgestookt.

De avond hebben we doorgebracht in de hout gestookte sauna, Bastu. Na slaaptekort tijdens reis reis, een hele dag in de buitenlucht, een heerlijke maaltijd aan boord en de sauna kostte het mij weinig moeite om de slaap te vatten.

Dag 2 op de Swinde 26/9: naar Storskäret

Aangemeerd op het onbewoond eiland Storskäret, met allerlei voorzieningen toilet, barbecue,
picknicktafels en sauna. Maaarrr, jammer Pindakaas, de sauna is afgesloten. Einde van het seizoen hier al misschien ? We hebben al veel boten op de bokken aan de wal zien liggen. Het weer is prima qua zon en temperatuur, Helaas te weinig wind om te zeilen.

 

 

Dag 3 op de Swinde 27/9: naar Ägon

Hele dag gevaren in dichte mist, bijna geen zicht. Aangekomen op Ägon ligt er een zusterschip. Motto: zo zie je niets en zo zie je dubbel.

 

 

Dag 4 op de Swinde 28/9: Hudiksvall

Op zondag binnengelopen in Hudiksvall, hoofdstad van de provincie. Hudiksvall heeft een hout gestookte energiecentrale. Onderweg navigeren op de boeien en GPS. Er zijn hier verraderlijke ondieptes. Nog steeds te weinig wind om te zeilen, dus hele route op de motor gevaren.
In eindstation Borka-Brigga ligt de dichtstbijzijnde supermarkt op 3 km van de jachthaven. Het is spannend of daar een fiets beschikbaar is. Daarom hier proviand ingeslagen voor de komende dagen.

Vanavond gaan we uit eten in Hudiksvall. Vrijdag stappen we hier op de trein naar Stockholm.

Zweedse les op straat: Elektrisch rijden in Zweden: Onderweg naar de supermarkt in Hudiksvall zag ik een auto staan met opschrift: Medström. Dat zal een elektrische auto zijn, dacht ik. En inderdaad het was er een. Alleen bleek Medström de naam van de garage houder te zijn. Zweeds lezen is toch lastiger dan ik dacht.

Dag 5 op de Swinde 29/9: Laatste etappe: Hudiksvall – Borka

Het laatste stukje varen. Bij vertrek uit Hudiksvall was het windstil met een spiegelgladde zee. Geen zeilweer, maar t leverde wel mooie plaatjes op. Gaandeweg brak de zon door, en zowaar begon t te waaien. Dat betekent dat we t laatste stuk de Genua hebben kunnen uitrollen. Met een zuidenwind en oostelijke koers toch nog 1 uur kunnen zeilen met de zon op de wangen.

Dag 6 op de Swinde 30/9: Borka-Brigga

In Borka hebben we 3 dagen om het schip winterklaar te maken; Aftuigen, mast eraf, motoronderhoud en dan met de kraan de wal op. Bob heeft daar overzichtelijke vinklijsten voor gemaakt. Dus dat moet goed lukken. 

Dag1 van afbouwen schip:
- zeilen eraf en droog opgeborgen

- giek eraf
- mast lijnen eraf

- rubberboot schoon en opgevouwen

- buiskap vervangen voor de winterkap

Gelukkig was het droog en warm weer, alleen de nacht en ochtend koud 5°C

Dag 7 op de Swinde 1/10: Afbouw van de mast

Dag 2 van t afbouwen: de mast gaat eraf.
Dit is een klus van een dag voor ons beiden, met een helpende hand van 2 zweden op kritieke
momenten. Zoals het uit de takel halen en transporteren van de ruim 200 kg wegende 17 meter lange aluminiummast.

 

In het kort:
De stagen moeten vrijgemaakt worden, onderdeks moet de mast vrijgemaakt worden en de bedrading
losgekoppeld. De lier komt in een schroefoog aan de mast boven t zwaartepunt. En met een lijn onderin gezekerd. Dan is het hijsen met de lier en van boord manoeuvreren van het gevaarte. Hulpmiddelen als een takel en transportwagens zijn aanwezig op de werf.
 

 Dan begint t afpellen van de mast; de kwetsbare dingen zoals de windmeter en toplicht als ook de
lijnen, seinvlaggen en de zalingen (engels: spreaders). Vervolgens worden de stagen en de rolfok vastgebonden aan de mast, ook een klus waarvoor 4 handen nodig zijn.
De zon schijnt volop en we kunnen lunchen aan dek. Het gat in het dek waar de mast doorheen stak wordt gedicht met oude autobinnenband. Nog even de spullen systematisch opruimen en het werk zit erop. Morgen komt de kraanwagen om de Swinde uit t water te tillen.

Dag 8 op de Swinde 2/10: In de takels

Indrukwekkend, zoals de foto’s zeggen . .

Dag 9 3/10: opruimen en reizen

Laatste klusjes, opruimen, poetsen en dek vrijmaken.
Günter, de havenmeestervan Borka heeft ons naar het station van Hudiksval gebracht. Zeer dankbaar, want t alternatief met de bus had een hoop gezeul met bagage en wachttijd opgeleverd. Hier pakken we de trein naar de luchthaven Arlanda van Stockholm. De vlucht naar Amsterdam vertrekt om 18:50 en we landen om 20:50 op schiphol.
Een mooie reis komt ten einde;
Gevaren door een geweldig gebied met prachtig mooi weer en op de valreep nog even gezeild. Het afbouwen en winterklaar maken gaf ook een mooie inkijk wat er komt kijken bij het onderhoud van
dit mooie schip. Onze omgang en samenwerking aan boord ging als vanouds geheel vanzelfsprekend.
Een mooie bekroning van inmiddels 50 jaar vriendschap.

En het schaken wordt steeds leuker !

Station Hudiksval

 

Mirli 3 - 30 augustus 2025

Mekka voor de cracker liefhebster.

We zijn nog nooit langer dan 6 dagen met elkaar samen geweest. En nu 4 weken op de Swinde met een leefruimte van nog geen 30 m2. 

Ik kijk er naar uit. Mirli is met de trein naar Kopenhagen gegaan en daar een dagje de stad bekeken. Ik ben doorgevaren naar Mönsterås en heb een ligplaats met uitzicht op de bushalte😊Zondag vertrekt Mirli al vroeg uit Kopenhagen. De volgende dag gooien we de touwtjes los en gaan op reis.

Dit wordt geen dag tot dag verslag, zou ook langdradig worden. We vinden al snel ons ritme en zijn goed in het samenzijn en goed in elkaar de ruimte geven. Genieten allebei van de Zweedse sfeer, de natuur en het varen. Maken er een relaxte reis van. Mirli is nog aan het herstellen van een burn-out. Een of twee dagen achterelkaar varen en weer een of twee dagen op dezelfde plek.

We varen door het scherengebied ten oosten van Stockholm. Met eindeloos veel eilandjes en baaitjes. Tussendoor een stadje aandoen en niet alleen voor de nodige inkopen. Oskarshamn, Västervik, Nyköping, Dalarö en Norrtälje zijn prachtig. Ieder met hun eigen karakter, allemaal met de typisch Zweeds relaxte sfeer. Mede bepaald door de vele houten huizen in pastel tinten.

Oskarshamn

En bijna overal is er wel een of ander feest. Zweden zijn buitenmensen, vooral in de zomer en er is vaak muziek en dans ergens op een pleintje. In Nyköping zelfs het grote stadsfeest van twee dagen lang. Leuk om mee te maken maar na twee dagen trekt ons de rust en de ruimte van de scheren.

Zeeaster

Ik pak er een baaitje uit, een van de mooiste Törrö. De derde baai die we aandoen. Het weer zit ook mee, zonnig en bijna windstil. We besluiten een dag te blijven liggen en gaan met het rubberbootje naar de kant. Genieten van de natuur en ontdekken zeeaster aan de waterkant. Een zilte plant met schattige bloempjes. De bladeren zijn eetbaar en belanden in de salade. Smaakt zoals onze zeekraal.

Het is zwemmen, genieten en Mirli schildert in haar journal. Ben onder de indruk van haar mooie aquarellen. En ik neem alle tijd om met mijn drone te spelen. Maak er liever foto’s mee dan dat ik film. Het heldere water met veel waterplanten levert fractal achtige plaatjes op. Na twee dagen lichten we het anker en trekken verder de scheren in. Er staat ons nog veel moois te wachten. Er heerst harmonie en rust aan boord. De vier weken zijn tijdloos en gaan ter gelijkertijd vliegensvlug voorbij.

Baldwin en Roos – 12 juli tot 16 juli 2025

Leuk dat Roos ook meekomt dit jaar. Ze heeft geen ervaring op een zeilboot en ook nog geen idee 
of het voor haar leuk is. Ze komen met de auto naar Denemarken. En het was puzzelen wat de beste plek was om af te spreken. Uiteindelijk gekozen voor Nakskov in Denemarken. Ik zeil solo de overtocht daar naartoe vanuit Labou Duitsland. Het maakt het voor hun eenvoudiger om straks nadat ze een paar dagen hebben meegezeild de auto weer op te halen.

De weersvoorspellingen zijn niet heel gunstig. Voor de eerste dag veel wind, geen goede start voor Roos, en daarna weinig wind en veel regen. We zullen nog een hele stevige bui op het water meemaken. 

Besloten om de eerste dag de auto te nemen en Nysted te bekijken. Zelf vind ik het leuk om een stuk van het Deense land te zien. Zeilend is het toch voornamelijk de kusten en wat haventjes. Laat me heerlijk rijden door Baldwin in de nieuwe auto van Roos. Onderweg stoppen we om foto’s te maken en Nysted is een prachtig klein Deens kustplaatsje. Wat gegeten op een terrasje en terug naar de boot. 

De volgende dag varen we op de motor naar Femø, klein karakteristiek Deens eilandje met klein haventje en natuurlijk weer veel zwaluwen. Baldwin trakteert ons op zelfgemaakte hamburgers. We hebben het naar ons zin en ook Roos bevalt het prima op de Swinde.
 
En dan door naar Stubbekøbing, weer op de motor. Vlak voor de nieuwe brug tussen Sjaelland en Lolland verschijnt er een donkere regenwolk aan de horizon. Komt langzaam op ons af. Er blijkt heel veel wind in te zitten en veel regen. De scheur in de buiskap wordt er wat groter door, Baldwin en ik nat en dat is alles. Roos houdt binnen op de boord-pc onze voortgang in de gaten omdat wij door de regen soms nauwelijks de brugpijlers kunnen zien. Prima samenwerking!

De bui die precies boven de brug los barstte met 35 knopen wind. 

Auto opgehaald en ’s avonds heerlijk bij een Tai gegeten. Er werd me medegedeeld dat we op een plek lagen die niet bestemd was voor gasten. De volgende ochtend vroeg samen de boot verlegd van de vissershaven naar een prima plek in de jachthaven. Afscheid nemen en uitzwaaien. 

Voor volgend jaar afgesproken dat Baldwin helpt met het optuigen van de boot na de winter en dat hij het eerste stuk meevaart, een favoriet stuk Zweedse kust van ons beiden. Kijk er nu alweer naar uit. Roos komt dan waarschijnlijk ook een stukje meevaren.

Marvin 8 – 14 augustus 2025

 

9 Oktober, zeilend van Öregrund naar Fagerviken. Grotendeels voor de wind. Met grootzeil en genua die we even weg hebben gedraaid om een stukje af te steken om tussen de boeien en rotsen door te scharrelen. Ging lekker vlot. Halverwege de dag besloten door te varen omdat de Swinde snel liep.

Bijzondere manier van aanleggen, werkte wel.

 

Gemiddeld ruim 5,5 KN per uur. Aanleggen was even een kunstje. Stijger zag er heel slecht uit met uittekende roestige ijzers. De tweede mogelijke plek was te ondiep. Op de motor naar de kant geduwd en we konden nog net de punt aanmeren. Er is toch nog 30 cm getijde verschil hier. Met laag water aangekomen. In de nacht lagen we vast op de rotsen. Een heel ander geluid dan op zand of in de modder, krakend en schurend. Vroeg met hoog water weg omdat we niet het risico wouden lopen weer vast te komen.

Ons volgende doel was Gåvle om daar de verwachte storm een dagje uit te zitten en dan via Storjungsfrun naar Söderhamn. Gåvle – Storjungsfrun is ruim 30 Nm. Halverwege de dag besloten het plan te verlaten en een baaitje op te zoeken noordoost van Gåvle. Naar Storjungsfrun is het dan nog maar 22 Nm.

De baai was beschut naar het oosten en er waren tonnen van de Zweedse zeilvereniging. Een dag van regen en toenemende wind. Ondanks de beschutting was het schommelen, gieren achter het anker en fluiten inde verstaging. Ben blij met de bakstagen die ik er voor deze reis weer heb opgezet. Zonder begint de mast te schudden boven 5Bf, onrustig en geeft extra slijtage aan het tuig.

Dage blijven liggen en Marvin merkte op dat het lekte bij de kaartentafel. Plafond eruit gehaald om de oorzaak te vinden. Was  zoeken. Niets veranderd daar, of toch wel. Heb een zonnepaneel geplaatst dit voorjaar. De doorvoer hebben we gemonteerd in de luik-kap met een water afvoer. Zou dus geen probleem mogen zijn. Maar water is eigenzinnig bleef langs de draad lopen tot aan de doorvoer  en daar naar binnen.

Volgende dag was de wind weer gezakt en konden we door. Er stond nog wel een nare deining van gisteren. En met de wind achter was het rollen op de golven. Onplezierig en Marvin had er meer last van dan ik. Ben ook aardig in-geslingerd  de afgelopen maanden.

Storjungsfrun 

Storjungsfrun is en blijft een van mijn favoriete eilandjes. Leuk klein havenetje, prachtig wandelgebied, wonderschoon oud kerkje en een hout gestookte sauna! Ben de nare balletjes om mee aan te leggen. Eerst dwars aan de kade gelegd. Toen er toch meer boten kwamen, toch maar aan het balletje. De voorpunt met twee lijnen vast gelegd. Dat was achteraf niet handig. Doordat je de achterlijn strak moet leggen om van de kant te blijven staan de voorlijnen ook strak. Met dwars inkomende golven rukken de voorlijnen aan het schip. Slecht geslapen daardoor. Was alsof er telkens iemand een trap tegen de bed geeft.

En natuurlijk het afsluitende etentje!

Laatste etappe naar Söderhamn hebben we heerlijk kunnen zeilen. Zelfs nog een stuk het lange fjord in. Söderhamn is niet het mooiste stadje maar heeft toch wel wat.  Al was het maat de uitstekende burgertent op kruip afstand van de boot. Heerlijk gegeten en nog even terug gekeken op de afgelopen dagen. Lekker veel kunnen zeilen, met tussendoor ruime relax perioden en goede gesprekken.