Het is weer zover

 

Roos heeft ons vanochtend vroeg naar Schiphol gebracht. Het is weer zover, de reis kan beginnen. Wij, Baldwin en ik, zitten nu in de trein naar Hudiksval. Vandaar de bus naar Enanger waar Gunter, de havenmeester, ons daar op pikt en naar de Swinde brengt.


Die is 8 maanden geleden op de kant gezet voor de winter. Altijd spannend hoe we het bootje aantreffen. Voor dinsdag is de kraan besteld. Komende twee dagen genoeg te doen. In mijn bagage zit een nieuwe dieselkachel en een nieuwe acculader. Beiden hebben eind vorig jaar de geest gegeven. En natuurlijk gaan we het schip stap voor stap wakker maken en vaarklaar.

Drie dagen verder en De Swinde ligt in het water. Gisteren hebben we met ons tweeën de mast erop gezet. Na een rustige voorbereiding ging dat soepel. Achteraf komen we er achter dat we de windmeter vergeten zijn. Ach wolken en golven vertellen veel, de Swinde is ook communicatief en we kunnen altijd nog een natte vinger in de lucht steken.

Het thema dat ons bezig houdt deze dagen is het kacheltje. Deed het na het inbouwen prima, twee keer en daarna niet meer aan de praat te krijgen. Weer uitgebouwd, testopstelling gemaakt in de kuip. Volgens handleiding een uur lang op vol vermogen laten draaien. Deed het prima, half Zweden opgewarmd. Tevreden ingebouwd echter na twee keer weer niets. Geen idee en ik had er even genoeg van. Kacheltje hier is wel nodig. In de ochtend kan het koud zijn en we hebben al wat miezerig dagen gehad. En dan is het heel lekker om het behaaglijk te hebben binnen. Na een flinke dag zeilen had Baldwin zoveel energie over dat hij het achteronder in dook om alle stekkers los te halen en schoon te maken. Sindsdien brand die als een zonnetje. Heeeel blij mee.

Voor de rest heerlijk gevaren in dit prachtige gebied: van eilandje naar ankerplaats en steigertje. Er weer eens achter gekomen dat we te weinig eten hadden ingekocht. Gelukkig was er nog noodvoorraad van vorig jaar waar we creatief mee om gegaan zijn.

Roos zou halverwege opstappen. Puzzelen dus naar een goede opstap plek, dat werd Sundsvall waar het gebied van de Zweedse Hoge Kusten begint. Roos had een dagje Stockholm gepland. Haar gevraagd om de volgende dag vroeg naar ons te vertrekken. We hebben vier vaardagen en de volgende gunstige plek voor het openbaar vervoer is Docksta, een heel stuk noordelijker.


Baldwin haalt haar op van het station, 500 meter lopen. Even aankomen en bijpraten en dan de touwtjes los. Alvast een eerste stuk varen naar een prachtige baai. Het worden gezellige dagen met overwegend mooi weer. Als het een stuk wat ruiger wordt door meer wind en een lastige dwars inkomende deining vindt Roos het spannend maar niet eng. We zetten het voorzeil bij om het slingeren te dempen en de Swinde surft over de golven, prachtig.

We doen Lustholmen aan. Jaren geleden met Ben geweest. Ik herinner me de houtgestookte sauna op het eind van de landtong met grote ramen die over de baai uitkijken, zo mooi. Het plan om te BBQ’en lukt niet, te veel en koude wind. Dan maar op het gasstelletje. Na drie dagen stevig doorvaren komen we in Docksta aan. Een goede plek voor Roos en Baldwin om de volgende dag de bus te pakken richting Gåvle. De havenmester is Italiaans en begroet ons hartelijk en trakteert op espresso. Niet voordat hij de Nederlandse vlag heeft opgehangen. Oude etiquette die je nog zelden tegen komt. Wij varen met de Zweedse groetvlag in het stuurboordwand en havens begroeten buitenlandse schepen met hun landsvlag. Heeft wel iets moois vind ik.


Volgende dag drinken we nog een kop koffie bij de chocolaterie en dan stappen Roos en Baldwin op de bus. Na een heerlijke tijd samen en de foto’s vertellen hun eigen verhaal.

Over een klein weekje komt Mirli. Ik heb nog een lange lijst met kleine klusjes en nog 40 mijl te gaan naar Örnsködsvik, het zal een memorabele tocht worden.

  

Borka Brygga, inkomende mist vanaf zee.
 

Agon een van mijn favoriete eilandjes.

 
Iets te enthousiast de afwas doen?

 

 

Reparatie dieptemeter, Hoge Kusten.

 

 

 


 

 

 

 

 

 

 

Docksta in het gebied van de Hoge Kusten.

Het grootzeil erin.

Overdracht van de wacht

















Cees 24 september - 3 Oktober 2025

Heenreis 24/9: Vliegen vanaf Schiphol naar Arlanda (Stockholm)
Misverstand over vertrektijd; ipv. 9:30 bleek t 21:30 te zijn.
Beter zo dan andersom, wel een dag later op de boot bij Bob
Eventjes geslapen op een bank op de luchthaven vervolgens 2 uur met de trein naar Söderhamn, aankomst 25/9 om 9:00 uur

Storjunfrun

Dag 1 op de Swinde naar Storjunfrun

Beetje weinig wind. Op de fok dobberen we richting eiland Storjungfrun, met hout gestookte Sauna. Vertaald naar Nederlands heet het eiland: "de Groothertogin". Onderweg met Bob onze inmiddels 50-jarige vriendschap de revue laten passeren. Temperatuur is goed overdag, s nachts gaat t richting vriespunt. Gelukkig is er een prima kachel aan boord, dieselgestookt.

De avond hebben we doorgebracht in de hout gestookte sauna, Bastu. Na slaaptekort tijdens reis reis, een hele dag in de buitenlucht, een heerlijke maaltijd aan boord en de sauna kostte het mij weinig moeite om de slaap te vatten.

Dag 2 op de Swinde 26/9: naar Storskäret

Aangemeerd op het onbewoond eiland Storskäret, met allerlei voorzieningen toilet, barbecue,
picknicktafels en sauna. Maaarrr, jammer Pindakaas, de sauna is afgesloten. Einde van het seizoen hier al misschien ? We hebben al veel boten op de bokken aan de wal zien liggen. Het weer is prima qua zon en temperatuur, Helaas te weinig wind om te zeilen.

 

 

Dag 3 op de Swinde 27/9: naar Ägon

Hele dag gevaren in dichte mist, bijna geen zicht. Aangekomen op Ägon ligt er een zusterschip. Motto: zo zie je niets en zo zie je dubbel.

 

 

Dag 4 op de Swinde 28/9: Hudiksvall

Op zondag binnengelopen in Hudiksvall, hoofdstad van de provincie. Hudiksvall heeft een hout gestookte energiecentrale. Onderweg navigeren op de boeien en GPS. Er zijn hier verraderlijke ondieptes. Nog steeds te weinig wind om te zeilen, dus hele route op de motor gevaren.
In eindstation Borka-Brigga ligt de dichtstbijzijnde supermarkt op 3 km van de jachthaven. Het is spannend of daar een fiets beschikbaar is. Daarom hier proviand ingeslagen voor de komende dagen.

Vanavond gaan we uit eten in Hudiksvall. Vrijdag stappen we hier op de trein naar Stockholm.

Zweedse les op straat: Elektrisch rijden in Zweden: Onderweg naar de supermarkt in Hudiksvall zag ik een auto staan met opschrift: Medström. Dat zal een elektrische auto zijn, dacht ik. En inderdaad het was er een. Alleen bleek Medström de naam van de garage houder te zijn. Zweeds lezen is toch lastiger dan ik dacht.

Dag 5 op de Swinde 29/9: Laatste etappe: Hudiksvall – Borka

Het laatste stukje varen. Bij vertrek uit Hudiksvall was het windstil met een spiegelgladde zee. Geen zeilweer, maar t leverde wel mooie plaatjes op. Gaandeweg brak de zon door, en zowaar begon t te waaien. Dat betekent dat we t laatste stuk de Genua hebben kunnen uitrollen. Met een zuidenwind en oostelijke koers toch nog 1 uur kunnen zeilen met de zon op de wangen.


Dag 6 op de Swinde 30/9: Borka-Brigga


In Borka hebben we 3 dagen om het schip winterklaar te maken; Aftuigen, mast eraf, motoronderhoud en dan met de kraan de wal op. Bob heeft daar overzichtelijke vinklijsten voor gemaakt. Dus dat moet goed lukken. 
Dag1 van afbouwen schip:
- zeilen eraf en droog opgeborgen
- giek eraf
- mast lijnen eraf
- rubberboot schoon en opgevouwen
- buiskap vervangen voor de winterkap

Gelukkig was het droog en warm weer, alleen de nacht en ochtend koud 5°C

Dag 7 op de Swinde 1/10: Afbouw van de mast

Dag 2 van t afbouwen: de mast gaat eraf.
Dit is een klus van een dag voor ons beiden, met een helpende hand van 2 zweden op kritieke
momenten. Zoals het uit de takel halen en transporteren van de ruim 200 kg wegende 17 meter lange aluminiummast.

 

In het kort:
De stagen moeten vrijgemaakt worden, onderdeks moet de mast vrijgemaakt worden en de bedrading
losgekoppeld. De lier komt in een schroefoog aan de mast boven t zwaartepunt. En met een lijn onderin gezekerd. Dan is het hijsen met de lier en van boord manoeuvreren van het gevaarte. Hulpmiddelen als een takel en transportwagens zijn aanwezig op de werf.
 

 Dan begint t afpellen van de mast; de kwetsbare dingen zoals de windmeter en toplicht als ook de
lijnen, seinvlaggen en de zalingen (engels: spreaders). Vervolgens worden de stagen en de rolfok vastgebonden aan de mast, ook een klus waarvoor 4 handen nodig zijn.
De zon schijnt volop en we kunnen lunchen aan dek. Het gat in het dek waar de mast doorheen stak wordt gedicht met oude autobinnenband. Nog even de spullen systematisch opruimen en het werk zit erop. Morgen komt de kraanwagen om de Swinde uit t water te tillen.

Dag 8 op de Swinde 2/10: In de takels

Indrukwekkend, zoals de foto’s zeggen . .

Dag 9 3/10: opruimen en reizen

Laatste klusjes, opruimen, poetsen en dek vrijmaken.
Günter, de havenmeestervan Borka heeft ons naar het station van Hudiksval gebracht. Zeer dankbaar, want t alternatief met de bus had een hoop gezeul met bagage en wachttijd opgeleverd. Hier pakken we de trein naar de luchthaven Arlanda van Stockholm. De vlucht naar Amsterdam vertrekt om 18:50 en we landen om 20:50 op schiphol.
Een mooie reis komt ten einde;
Gevaren door een geweldig gebied met prachtig mooi weer en op de valreep nog even gezeild. Het afbouwen en winterklaar maken gaf ook een mooie inkijk wat er komt kijken bij het onderhoud van
dit mooie schip. Onze omgang en samenwerking aan boord ging als vanouds geheel vanzelfsprekend.
Een mooie bekroning van inmiddels 50 jaar vriendschap.


En het schaken wordt steeds leuker !

Station Hudiksval

 

Mirli 3 - 30 augustus 2025

Mekka voor de cracker liefhebster.
We zijn nog nooit langer dan 6 dagen met elkaar samen geweest. En nu 4 weken op de Swinde met een leefruimte van nog geen 30 m2. 

Ik kijk er naar uit. Mirli is met de trein naar Kopenhagen gegaan en daar een dagje de stad bekeken. Ik ben doorgevaren naar Mönsterås en heb een ligplaats met uitzicht op de bushalte😊Zondag vertrekt Mirli al vroeg uit Kopenhagen. De volgende dag gooien we de touwtjes los en gaan op reis.

Dit wordt geen dag tot dag verslag, zou ook langdradig worden. We vinden al snel ons ritme en zijn goed in het samenzijn en goed in elkaar de ruimte geven. Genieten allebei van de Zweedse sfeer, de natuur en het varen. Maken er een relaxte reis van. Mirli is nog aan het herstellen van een burn-out. Een of twee dagen achterelkaar varen en weer een of twee dagen op dezelfde plek.


We varen door het scherengebied ten oosten van Stockholm. Met eindeloos veel eilandjes en baaitjes. Tussendoor een stadje aandoen en niet alleen voor de nodige inkopen. Oskarshamn, Västervik, Nyköping, Dalarö en Norrtälje zijn prachtig. Ieder met hun eigen karakter, allemaal met de typisch Zweeds relaxte sfeer. Mede bepaald door de vele houten huizen in pastel tinten.


Oskarshamn

En bijna overal is er wel een of ander feest. Zweden zijn buitenmensen, vooral in de zomer en er is vaak muziek en dans ergens op een pleintje. In Nyköping zelfs het grote stadsfeest van twee dagen lang. Leuk om mee te maken maar na twee dagen trekt ons de rust en de ruimte van de scheren.

Zeeaster

Ik pak er een baaitje uit, een van de mooiste Törrö. De derde baai die we aandoen. Het weer zit ook mee, zonnig en bijna windstil. We besluiten een dag te blijven liggen en gaan met het rubberbootje naar de kant. Genieten van de natuur en ontdekken zeeaster aan de waterkant. Een zilte plant met schattige bloempjes. De bladeren zijn eetbaar en belanden in de salade. Smaakt zoals onze zeekraal.


Het is zwemmen, genieten en Mirli schildert in haar journal. Ben onder de indruk van haar mooie aquarellen. En ik neem alle tijd om met mijn drone te spelen. Maak er liever foto’s mee dan dat ik film. Het heldere water met veel waterplanten levert fractal achtige plaatjes op. Na twee dagen lichten we het anker en trekken verder de scheren in. Er staat ons nog veel moois te wachten. Er heerst harmonie en rust aan boord. De vier weken zijn tijdloos en gaan ter gelijkertijd vliegensvlug voorbij.