Het is weer zover

 

Roos heeft ons vanochtend vroeg naar Schiphol gebracht. Het is weer zover, de reis kan beginnen. Wij, Baldwin en ik, zitten nu in de trein naar Hudiksval. Vandaar de bus naar Enanger waar Gunter, de havenmeester, ons daar op pikt en naar de Swinde brengt.

Die is 8 maanden geleden op de kant gezet voor de winter. Altijd spannend hoe we het bootje aantreffen. Voor dinsdag is de kraan besteld. Komende twee dagen genoeg te doen. In mijn bagage zit een nieuwe dieselkachel en een nieuwe acculader. Beiden hebben eind vorig jaar de geest gegeven. En natuurlijk gaan we het schip stap voor stap wakker maken en vaarklaar.

Drie dagen verder en De Swinde ligt in het water. Gisteren hebben we met ons tweeën de mast erop gezet. Na een rustige voorbereiding ging dat soepel. Achteraf komen we er achter dat we de windmeter vergeten zijn. Ach wolken en golven vertellen veel, de Swinde is ook communicatief en we kunnen altijd nog een natte vinger in de lucht steken.

Het thema dat ons bezig houdt deze dagen is het kacheltje. Deed het na het inbouwen prima, twee keer en daarna niet meer aan de praat te krijgen. Weer uitgebouwd, testopstelling gemaakt in de kuip. Volgens handleiding een uur lang op vol vermogen laten draaien. Deed het prima, half Zweden opgewarmd. Tevreden ingebouwd echter na twee keer weer niets. Geen idee en ik had er even genoeg van. Kacheltje hier is wel nodig. In de ochtend kan het koud zijn en we hebben al wat miezerig dagen gehad. En dan is het heel lekker om het behaaglijk te hebben binnen. Na een flinke dag zeilen had Baldwin zoveel energie over dat hij het achteronder in dook om alle stekkers los te halen en schoon te maken. Sindsdien brand die als een zonnetje. Heeeel blij mee.

Voor de rest heerlijk gevaren in dit prachtige gebied: van eilandje naar ankerplaats en steigertje. Er weer eens achter gekomen dat we te weinig eten hadden ingekocht. Gelukkig was er nog noodvoorraad van vorig jaar waar we creatief mee om gegaan zijn.

Roos zou halverwege opstappen. Puzzelen dus naar een goede opstap plek, dat werd Sundsvall waar het gebied van de Zweedse Hoge Kusten begint. Roos had een dagje Stockholm gepland. Haar gevraagd om de volgende dag vroeg naar ons te vertrekken. We hebben vier vaardagen en de volgende gunstige plek voor het openbaar vervoer is Docksta, een heel stuk noordelijker.

Baldwin haalt haar op van het station, 500 meter lopen. Even aankomen en bijpraten en dan de touwtjes los. Alvast een eerste stuk varen naar een prachtige baai. Het worden gezellige dagen met overwegend mooi weer. Als het een stuk wat ruiger wordt door meer wind en een lastige dwars inkomende deining vindt Roos het spannend maar niet eng. We zetten het voorzeil bij om het slingeren te dempen en de Swinde surft over de golven, prachtig.

We doen Lustholmen aan. Jaren geleden met Ben geweest. Ik herinner me de houtgestookte sauna op het eind van de landtong met grote ramen die over de baai uitkijken, zo mooi. Het plan om te BBQ’en lukt niet, te veel en koude wind. Dan maar op het gasstelletje. Na drie dagen stevig doorvaren komen we in Docksta aan. Een goede plek voor Roos en Baldwin om de volgende dag de bus te pakken richting Gåvle. 
De havenmeester is Italiaans en begroet ons hartelijk en trakteert op espresso. Niet voordat hij de Nederlandse vlag heeft opgehangen. Oude etiquette die je nog zelden tegen komt. Wij varen met de Zweedse groetvlag in het stuurboordwand en havens begroeten buitenlandse schepen met hun landsvlag. Heeft wel iets moois vind ik.

Volgende dag drinken we nog een kop koffie bij de chocolaterie en dan stappen Roos en Baldwin op de bus. Na een heerlijke tijd samen en de foto’s vertellen hun eigen verhaal.

Over een klein weekje komt Mirli. Ik heb nog een lange lijst met kleine klusjes en nog 40 mijl te gaan naar Örnsködsvik, het zal een memorabele tocht worden.

  

Borka Brygga, inkomende mist vanaf zee.

 

Agon een van mijn favoriete eilandjes.

 

Iets te enthousiast de afwas doen?

 

 

Reparatie dieptemeter, Hoge Kusten.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Docksta in het gebied van de Hoge Kusten.

Het grootzeil erin.

Overdracht van de wacht

Baldwin en Roos – 12 juli tot 16 juli 2025

Leuk dat Roos ook meekomt dit jaar. Ze heeft geen ervaring op een zeilboot en ook nog geen idee 
of het voor haar leuk is. Ze komen met de auto naar Denemarken. En het was puzzelen wat de beste plek was om af te spreken. Uiteindelijk gekozen voor Nakskov in Denemarken. Ik zeil solo de overtocht daar naartoe vanuit Labou Duitsland. Het maakt het voor hun eenvoudiger om straks nadat ze een paar dagen hebben meegezeild de auto weer op te halen.

De weersvoorspellingen zijn niet heel gunstig. Voor de eerste dag veel wind, geen goede start voor Roos, en daarna weinig wind en veel regen. We zullen nog een hele stevige bui op het water meemaken. 

Besloten om de eerste dag de auto te nemen en Nysted te bekijken. Zelf vind ik het leuk om een stuk van het Deense land te zien. Zeilend is het toch voornamelijk de kusten en wat haventjes. Laat me heerlijk rijden door Baldwin in de nieuwe auto van Roos. Onderweg stoppen we om foto’s te maken en Nysted is een prachtig klein Deens kustplaatsje. Wat gegeten op een terrasje en terug naar de boot. 

De volgende dag varen we op de motor naar Femø, klein karakteristiek Deens eilandje met klein haventje en natuurlijk weer veel zwaluwen. Baldwin trakteert ons op zelfgemaakte hamburgers. We hebben het naar ons zin en ook Roos bevalt het prima op de Swinde.
 
En dan door naar Stubbekøbing, weer op de motor. Vlak voor de nieuwe brug tussen Sjaelland en Lolland verschijnt er een donkere regenwolk aan de horizon. Komt langzaam op ons af. Er blijkt heel veel wind in te zitten en veel regen. De scheur in de buiskap wordt er wat groter door, Baldwin en ik nat en dat is alles. Roos houdt binnen op de boord-pc onze voortgang in de gaten omdat wij door de regen soms nauwelijks de brugpijlers kunnen zien. Prima samenwerking!

De bui die precies boven de brug los barstte met 35 knopen wind. 

Auto opgehaald en ’s avonds heerlijk bij een Tai gegeten. Er werd me medegedeeld dat we op een plek lagen die niet bestemd was voor gasten. De volgende ochtend vroeg samen de boot verlegd van de vissershaven naar een prima plek in de jachthaven. Afscheid nemen en uitzwaaien. 

Voor volgend jaar afgesproken dat Baldwin helpt met het optuigen van de boot na de winter en dat hij het eerste stuk meevaart, een favoriet stuk Zweedse kust van ons beiden. Kijk er nu alweer naar uit. Roos komt dan waarschijnlijk ook een stukje meevaren.

Baldwin aan boord | 14 – 21 September | Gälve -> Hudiksval 110 Mijl

Tijdens de voorbereiding eindeloos zitten puzzelen en bellen waar Baldwin naar toe zou vliegen, dat leverde al een hoop pret op. Åland was gunstigst voor mij. Baldwin zou dan via Londen en Helsinki naar Mariehamn vliegen. Hilarisch maar niet erg handig. Uiteindelijk gekozen voor aankomst in Zweden. Met Marvin naar Åland gezeild en zelf de oversteek naar Zweden gemaakt. En solo doorgevaren naar Gälve. Mijn zoon het makkelijk gemaakt want daarheen gaat vanaf het vliegveld rechtstreekse een trein. 

Reis Baldwin plannen.

Koud aan boord werd vol trots zijn nieuwe kamera getoond. Echt een mooi ding, een Nikon systeem kamera met prachtige lenzen. Voor het eerst heeft hij technisch veel beter materiaal dan ik. M.n. in de nachtopnamen bij weinig licht is het verschil goed te merken. Ook de elektronische zoeker  van zijn kamera biedt bij weinig licht veel voordelen. Ik vond elektronische zoekers waardeloos. Dat oordeel heb ik jaren geleden gevormd en toen waren ze ook waardeloos. Nu niet meer dus.

 

 

 

Gälve - Baldwin

Het wordt een zeil-fotografie week of fotografie-zeil week, maar net hoe je er tegenaan wilt kijken. We bedenken dat we foto’s op de Swinde-appgroep gaan plaatsen en iedereen mag raden wie welke serie gemaakt heeft. Blijkt een goed idee. Het zet druk op ons om regelmatig te ‘publiceren’.

Gälve - Bob

We hebben vreselijk veel lol aan het maken, bewerken en beoordelen van elkaars foto’s. De reacties zijn leuk en stimuleren ons om door te gaan en zitten er regelmatig naast. Het raden blijkt veel moeilijker dan dat wij denken. Eind van de week hebben we ons werk nog eens achter elkaar gezet en tevreden geconstateerd dat er hele mooie foto’s tussen zitten. De appel valt niet ver van de boom en zelfs in wat we beiden mooi en goed vinden. Te gestileerde plaatjes hebben, hoewel die goed beoordeeld worden,  niet zo onze voorkeur.

Sturjungfrun - Baldwin

Natuurlijk is er ook gevaren en gezeild. De eerste dag spande er om qua weer. Besloten om in Gälve te blijven liggen. Prima haventje en leuke stad, mooie plek voor de eerste fotoserie. De middag nuttig besteed om vervelend probleem in de autohelm besturing op te lossen. Leverde een heel tevreden zoon op omdat hij de oorzaak kon vinden en repareren! Op zijn succes trateer ik op een etentje. We belanden bij een Tai die ons werkelijk overdonderd qua smaak en service. En dat voor nog geen 25 euro.

Onderweg - Bob

Volgende dag weg, en de eerste dagen veel kunnen zeilen. Via een nacht aan een balletje naar het prachtige eiland Stojungfrun met houtgestookte sauna en heel oud visserskerkje. We weten het nog niet maar hebben een paar stevige tochten voor de boeg. Waarschijnlijk door hardere wind ten noorden van ons ontstaat de derde en vierde dag een nare golfslag. We vluchten Söderhamn in, prachtig beschutte haven met douche en een winkel met alle spullen voor het winterklaar maken van de motor. 

Kjacksörarna- Baldwin

De volgende dag breken we halverwege de tocht af naar ons lievelingshaven, Agön, en zoeken beschutting achter een nabij gelegen eilandje. Het is onverwacht rammen en stampen tegen 2-3 meter golven in en de bootsnelheid halveert regelmatig door de inkomende golven. Een vermoeiende tocht. M.n. Baldwin heeft er last van. Mijn zeebenen zijn onderhand behoorlijk ontwikkeld. Het voordeel is, we zijn vroeg vertrokken en komen begin van de middag aan. In de beschutting en in de zon is het heerlijk. We warmen op, komen bij en fotograferen de rest van de middag. En sluiten de dag af met een BBQ en houtvuur.




 

Kjacksörarna- Bob

De laatste etappe naar Hudiksval is lang. Gelukkig een rustige zee en genoeg wind om te zeilen. Hudiksval zijn we vorig jaar ook geweest. Het heeft een relatief grote wat ongezellige jachthaven met alle voorzieningen. Ik krijg 50% korting omdat het naseizoen is en de laatste dag hoef ik helemaal niet te betalen. We gaan weer uit eten en belanden weer bij een Tai, lekker maar niet zo lekker als de vorige. Op de boot napraten en de foto’s nog eens bekijken. Levert een heel tevreden gevoel op zo terug kijkend op deze week samen. Heerlijk om samen te doen en te beleven

. 

Trip:

15- 9  Verwaaid in Glälve – Mooi en leuk stadje. Vanaf zee zo’n 5 mijl landinwaards, zeer beschut.

16-9  Gälve                       -> Trödjefjärden 20 NM – Mooie baai of fjord met twee ankerballen en verder geen voorzieningen. Heel beschut.

17-9  Trödjefjärden        -> Sturjungfrun     27 NM – Een van de mooiste eilandjes met oude vissershaven, oud kerkje en sauna. Zeer goed beschut voor n,w en zuiderwind.

18-9  Sturjungfrun          -> Söderhamn    15 NM  - Söderhamn is grappig. Ligt 8 mijl naar binnen.  

19-9  Söderhamn             -> Kjacksörarna 17 NM  - Klein verlaten eilandje met goede aanlegplaats en alle basis voorzieningen. Goed beschut voor noord en oostenwind.

20-9   Kjacksörarna         -> Hudiksval        27 NM – Provinciestadje met grote, niet zo gezellige jachthaven. De gastvrije havenmeester maakt veel goed. Goede verbinding naar Arlanda vliegveld.

Foto impressie van Zweden door Baldwin en Bob

In de week met Baldwin hebben we beiden gefotografeerd. Hij analoog met een simpel spatwaterdichte camera. Baldwin heeft twee rolletjes volgeschoten, een maal kleur en een maal zwart-wit. Het ontwikkelen en inscannen van de negatieven kost nu eenmaal tijd vandaar nu pas het resultaat.

 

Zelf heb ik alleen digitaal gefotografeerd, half om half  met mijn Nikon 7000 en met mijn Samsung telefoon. Niet geremd door de kosten van films heb heel wat meer foto’s gemaakt waaruit ik kon kiezen.