Bobs tweede Baltische rondje …. (Gerbrand)

De Aanloop

3 jaar geleden heb ik het stuk Denemarken naar Cuxhaven met Bob gedaan en uiteindelijk ook het laatste stukje van IJmuiden naar De Put. Overigens had ik eerder al min of meer voorspeld dat de Swinde nooit meer naar het Haringvliet terug zou komen want hé, hoe spectaculair is dat na 5 jaar Baltic. Toch gebeurde dat.
Maar ja, het gevoel bleef bij Bob kriebelen en na allerlei andere plannen heeft hij toch besloten het Baltische rondje opnieuw te doen!
Dus als start het herkenbare recept: Een combi van z’n verjaardag en afscheid in Uitdam op 29 juni 2025. Met veel dank aan zijn beide zussen waarvan de een (Thea) haar tuin beschikbaar stelde en de ander (Maaike) de catering onder haar hoede nam. Tja, regelen kan hij wel … 😉
De eerste etappe
Het voorgenomen traject van deze etappe was vanuit Uitdam tot en met het Noord-Oostzee kanaal, dus tot en met Kiel. Dit begon uiteraard in Uitdam.

Dag nr 1: Van Uitdam naar Hindeloopen 

Eigenlijk gewoon het IJsselmeer. Daar valt niet veel spectaculairs over te vertellen. Een lekker ritje, warm weer, niet veel wind maar wel uit de goede hoek dus ongeveer de helft onder zeil gedaan. En dan blijkt dat Hindeloopen voor ongeveer de helft uit een jachthaven bestaat en de rest het oh zo leuke stadje, bijna jammer …

Dag nr 2: Van Hindeloopen naar Vlieland 

Enigszins hetzelfde verhaal: Warm, weinig wind dus relatief veel motorboot gespeeld. Niet echt Bob z’n ding dus onderweg twee keer een stop gemaakt om hem af te koelen. Dat helpt natuurlijk geen zak want je zweet daarna nog meer maar ja, zelf weten …  

Dag nr 3: Van Vlieland naar Lauwersoog

We deden inmiddels ritjes van zo’n 50 mijl (90 km) per dag. Want in alle eerlijkheid: ik had wat haast, zonder daar nu al te uitgebreid op in te gaan, maar toch:
•    Wij (Diana en ik) hebben een ernstig zieke dochter dus ik wilde eigenlijk wel snel weer naar huis hoewel de laatste behandeling voor haar onder de streep wel weer wat meeviel;
•    Wij hebben een ander huis gekocht en dat betekent veel gedoe met makelaars, financieel adviseurs, eigen huis verkopen en noem maar op
Dus eigenlijk kwam dit tochtje mij achteraf niet heel goed uit maar ja, afspraak = afspraak en een woord = een woord  
Bob wist dat natuurlijk en hij stelde rond een uur of 4 ‘middags voor om in één ruk door te varen naar Cuxhaven. Vanaf dat moment nog zo’n 20 uur. Dat leek mij een onzalig plan dus ik stemde tegen! We waren al redelijk afgemat en ik zag dat echt niet zitten, dus uiteindelijk de 2 uur extra naar Lauwersoog toch maar gedaan. 
Daar had ik achteraf gezien zeker geen spijt van want de fish and frites in het lokale havenrestaurant waren prima!

Dag nr 4 Van Lauwersoog naar Norderney

Na de 2 uur vanaf Lauwersoog naar de Noordzee weer gemotord te hebben (de wind was echt waardeloos), stuurboord uit richting Duitse bocht. 

Dan vaar je dus op die grote Noordzee en krijg je t voor elkaar om zo’n enkele, uit het niets opdoemende boei op écht een haar na te rammen, het scheelde niets!  Overigens dankzij de Genua, zo’n immens grote lap zeil die je alle zicht ontneemt. Da’s natuurlijk geklets want ik had gewoon de plotter in de gaten moeten houden. Maar ja, t ging net goed. 

Norderney is denk ik wel het meest bruisende eiland van de Duitse Waddeneilanden. Niet dat we daar nu veel van gemerkt hebben want ja, ik had wat haast. Dus hurry up, boodschappen doen, eten, slapen en gauw verder, bijna jammer ….

Dag 5: Van Norderney naar Cuxhaven

Da’s toch wel enigszins de alom gevreesde Duitse bocht! Nou, niks hoor. Achterwind, 3 á 4 beaufort dus vergeet het zeilen maar, werk voor de Volvo Penta. We hebben volgens mijn herinnering nog een zeilpoging gedaan maar onder de 3 knopen achterwind zou dat toch wel een lang ritje worden. Dus uiteindelijk waren we eind van de middag in Cuxhaven. Tussendoor nog wat gedoe met grote boten die naar of vanuit Bremerhaven of Wilhelmshaven kwamen, maar ja, dat hoort erbij 😉
Na 5 dagen varen en zo’n kleine 250 mijl gunden wij ons wel een dagje rust. Dus de mannen gingen shoppen in Cuxhaven! De buit was een broek voor Bob en een (waterdicht) zeiljack voor Gerbrand

Dag nr 7: Van Cuxhaven naar Rendsburg

Ja, en dan krijg je dat kanaal, van de westkust van Duitsland naar de Oostkust. 
https://nl.wikipedia.org/wiki/Noord-Oostzeekanaal
Saai en boeiend tegelijk. Iets van 120 kilometer op de motor. 
Wat doe ik in Noord Duitsland op een motorvarende zeilboot terwijl ik zelf een motorboorboot heb? 
Aan de andere kant: het zijn toch ook wel weer grote boten die je tegemoet varen of inhalen.
Het begin was koud en nat! 

Het weer klaarde op en dan maak je toch wel spectaculaire momenten mee hoor:

 

Dag nr 8: Van Rendsburg naar Laboe

 

Ja, wat denk je bij Laboe? Ergens in Zuid Afrika? Nee hoor, een paar kilometer boven Kiel, het einddoel van deze eerste etappe. Deze hebben we in gepaste stijl afgesloten met een lekker dineetje en de volgende dag heb ik de trein naar huis genomen.

Dag nr 9: Laboe naar Vught

Ook wel een aparte ervaring hoor, Die Deutsche grundlichkeit bei die Deutsche Bahn is inmiddels ver te zoeken!! Vertraging op vertraging en nul komma nul communicatie! 
Maar na een uurtje of 12 toch thuis, 
Heerlijk, Iemand had het overigens over lepeltjes of zoiets …

Uw reporter van deze eerste etappe groet u vriendelijk! 
Succes Bob met het vervolg!

Gerbrand

Start van 2018 met Machiel (20 mei – 2 juni) van Duitsland naar Zweden 150 Mijl

Vandaag heb ik besloten om een logboek te maken van de reis van 2018. Vorig jaar het blog goed bijgehouden. Dit jaar is daarvoor in de plaats de Swinde Whatsapp groep gekomen. Erg leuk alle berichtjes die heen en weer vliegen, voelt alsof iedereen een beetje mee reist. Aan de andere kant is het vluchtig en ongestructureerd. Dus voordat de herinneringen wegzakken, en dat gaat snel op zo’n lange tocht, een chronologisch verslag met wat indrukken die onderweg zijn opgedaan.

 

Start met Machiel (20 mei – 2 juni)

Gerbrand was te druk met zijn werk en Paul kon helaas ook niet komen. Maaike stelde voor om neef Machiel te polsen. We zien elkaar zo nu en dan op verjaardagen, hij was dit jaar bij me langs geweest om te praten over ZZP’r worden. Veel meer contact dan dat was er niet. Gebeld;

“Hoi Machiel zou je zin hebben om twee weken mee te gaan. Boot klaar maken en naar Zweden varen.”
“Wanneer wou je dat doen?”
“Eind mei.”
“Even kijken. Vanaf de 20^ste kan ik. Ja is goed.”

Machiel is geen man van veel woorden.

Afspraak gemaakt om e.e.a. door te spreken en de 21^ste weg. Behoorlijk doorgewerkt, schoonmaken, in de was zetten en optuigen. Ook bleek de windgever en de koelkast kapot en lekte het bij de Boiler. De eerste twee dingen kunnen we niet zelf repareren. De service is goed en snel in Wismar. Twee dagen later waren we klaar om uit te varen maar stond er echt te veel wind. Dagje omgev bekijken bij Bergit nog een keer lekker gegeten en de ruimte bekeken waar ik dit najaar een foto expositie heb.

26 mei | Wismar -> Gedser We zijn in Denemarken na een tocht van 9 uur en een trip van 55 Mm ofwel 100 km. Alles tegen de wind in. Maar wel een hele mooie tocht. Dit is de eerste keer sinds ik met de Swinde op reis ben dat er nergens meer land te zien was.

27 mei | Gedser -> Hesnaes (25 Mijl) Hesnaes is een prachtig klein haventje met een piep klein dorpje waar de buitenkant van de huizen met riet bedekt zijn. We hebben vrijwel de hele dag door mist gevaren met af en toe koude miezerige regen, en weer alles op de motor. Machiel vraagt zich af wanneer we eindelijk gaan zeilen.

28 mei | Hesnaes -> Klintholm (21 Mijl) Eindelijk de zeilen er op, wel met een stevige 5 Bf en kruisend naar Klintholm. Vorig jaar ook gelegen, grappig hoeveel makkelijker je een haven aanvaart als je er al eens geweest bent. Beetje nietszeggende en wat kale haven, wel beschut en makkelijk aan te varen. We blijven er ook maar een nachtje.

29 mei | Klintholm -> Rödvig (28 Mijl) Mooie zeiltocht.  En Rödvig is een prachtige plek, niet voor niets een beetje toeristisch met een levendige haven en mooie omgeving. Komt goed uit want de wind trekt aan een en is blijft oost – noordoost. Wat ongebruikelijk is hier deze tijd van het jaar. Een droge landwind die al weken aanhoudt. De aanloop naar een uitzonderlijke zomer waarin vele droogte en warmte records zullen gaan sneuvelen.

We hebben geen zin om uren tegen een 5-6 Bf in te beuken en blijven lekker liggen. Ontspannen en wat aan het bootje werken, alle lieren in het vet gezet en Machiel heeft de aansluiting van elementen boiler verbeterd. Nu hebben we drie standen van 500, 1000 en 1500 Watt ipv de onhandige 1000, 2000 en 3000 Watt die geen enkele walstroom aansluiting kan leveren. Was best een lastige puzzel.

Rövig heeft krijtrotsen en in krijtrotsen zitten fossielen. Fossielen zoeken is, voor mij, een onverwachte interesse van Machiel. Volgens Thea is dat al vanaf een jaar of 9. Middagje lopen zoeken. Hij heeft iets gevonden wat volgens hem een fossiel is. Wat ik had gevonden was slechts een insluiting. Balen dus.

Ter afsluiting  van ons verblijf in Denemarken en BBQ op de havenpier. Elke jachthaven heeft BBQ’s staan voor algemeen gebruik en ze worden veel gebruikt. Het was winderig, morgen door. Zo laat mogelijk omdat wind en golven in de loop van de dag afnemen.

I juni | Rödvig -> Gisløv (33 Mijl) Swinde is terug in Zweden na 30 jaar. Mooie tocht zonder al te veel bijzonderheden strak naar de overkant gevaren. Het haventje van Gisløv had diep genoeg moeten zijn. We hebben behoorlijk door het slik moeten ploegen om bij een ligplaats te komen. Half zweden kon ruiken dat we er waren. Een diepe kiel heeft voor het zeilen veel voordelen maar 2 meter is regelmatig te diep voor haventjes hier.

Nog even rond gelopen, het dorpje stelt niets voor heeft wel piepklein supermarktje met allervriendelijkste bediening. En een bushalte, bijzonder handig voor Machiel die morgen aan zijn thuisreis begint. Eerst bus, dan de veerboot van Trelleborg naar Rodstock daar de trein naar Wismar. Met mijn auto naar Bergit waar hij overnacht. De volgende dag naar Hilversum reiden waar Paul hem thuis brengt. Mijn auto mag bij Paul staan deze maanden. Om zo maar eens een indruk te geven van een stukje logistiek achter deze reis.

Was ook heel blij dat Machiel spontaan ja zei. De eerste drie dagen in Wismar hebben we hard gewerkt om alles vaar klaar te maken. Dat had me alleen dus een week zweten gekost. Want zweten was het, het was bloed heet, gewoon niet meer lekker. En dan heb je Machiel een goede maat die weet van aanpakken zonder een krimp te geven. Daarna hebben we mooie tochten gehad, goed samen kunnen zeilen en tussendoor wat klussen aan het schip. Ergens aan het eind mompelde Machiel, ’Ik ga misschien wel een zeilcursus doen.’ Ik zie dat maar als een teken dat hij het ook leuk gevonden heeft en misschien zelfs het virus te pakken.

Einde van deel I - Gerbrand

Tja, daar gaat ze dan, ontdaan van al haar zeilen, eigenlijk is het dan een naakte boot. Hangend in de takels en even later op een stalen bok aan de haven van Wismar. 

Dat wordt de overwinterplek van de Swinde, na ik meen iets van 1600 zeemijlen dus in kilometers rond de 3000 stuks in een periode van 16 weken. Een tocht die Bob vanuit Noord Holland via Noord Duitsland naar Denemarken bracht om vervolgens in Wismar, voorlopig althans, te eindigen. 

En we waren binnen 7 uur weer thuis 😊

En beste en lieve lezers, dan gebeurt er bij Bob toch ook wel wat bijzonders dat je eigenlijk tussen de regels door van z’n blog al wel kon lezen... 

Aanvankelijk was het mijn bedoeling van zondag tot vrijdag te gaan maar dat vond ie toch wat kort dus het werd het plan zondag tot zondag. Nou, niet dus. Mijnheer had toch wel haast om naar huis te gaan dus uiteindelijk werd het zondag tot donderdag. Met andere woorden, Bob was er eigenlijk op dat moment ook wel even klaar mee.

Dat betekent al met al dat we maar één dagje gezeild hebben en de rest van de tijd bezig zijn geweest met opruimen en schoonmaken. Natuurlijk hadden we nog een dagje kunnen gaan maar ja, de haven uit en hetzelfde rondje nog eens draaien is natuurlijk niet heel spannend na die 1600 zeemijlen. Dat leidde bij mij tot de gedachte of de Swinde ooit De Put nog eens zou terugzien want ja, wat doe je vanuit een haven aan het Haringvliet anders dan ….? Vul maar in! De tijd zal het leren.

In de haven in Wismar hebben we trouwens een man ontmoet die een klein bedrijfje heeft dat, zoals hij zelf zei, bijbootjes bouwt. Dat zijn dus hele mooie sloepen die in de Amsterdamse grachten beslist niet zouden misstaan. Als bijbaantje restaureert hij dekken van zeilboten. Dat klusje stond Bob nog te wachten en dat is beslist een heidens karwei. Wanneer je dan de prijs hoort die zo’n man hanteert, realiseer je je weer dat je in het voormalige Oost-Duitsland bent. Een uurtarief dat in Nederland ongeveer voor een pak-em beet Marokkaanse poets wordt betaald. De deal was dus snel gemaakt en Bob helemaal blij! Uiteraard even afwachten wat het wordt maar de man gaf wel het goede gevoel!

We gaan de winter in. Boot op de wal waar ongetwijfeld ook de komende periode nog wel wat aan zal worden geklust, al was het maar het dek restaureren. Dus Bob zal het ritje Bilthoven – Wismar v.v. nog wel een paar keer maken, schat ik in. Daar vlak bij woont Birgit, een vriendin van hem. Bij haar hebben wij de laatste nacht geslapen en zij verraste ons, naast een lekkere pot eten, op een mini-concert, zie het filmpje. Das war sehr schön!

Swinde, het ga je goed daar in Wismar und bis nächstes Jahr!    

Wismar, winterplek bereikt

Ik kom hier al jaren.  Bergit woont al sinds de “wende” in Fahren, een kleine 15 km van Wismar. En Wismar is een bezoek waard, mooi oude hanze- en havenstad. Eind vorig jaar de jachthavens hier bezocht op zoek naar een winterplek. De Westhaven heeft alles wat ik zocht. Vlak tegen het centrum aan, beschut zodat de mast er niet af hoeft en eigen kranen die op verzoek draaien.

De aankomst in Wismar was wel heel bijzonder voor me. Na een lange reis voor het eerst vanaf zee de bekende haven aanvaren. Het voelde een beetje als thuiskomen en dat in Duitsland, een beetje ontheemd ben je dan wel. Een beetje surrealistisch was het ook. We stapten aan wal en liepen frontaal tegen 2 grazende olifanten aan bewaakt door 3 polizisten. Toen ik daar foto’s van maakte werd me opgedragen deze weer te wissen omdat ze niet mocht fotograferen. Mijn opmerking dat ik ze niet gevraagd had om te draaien en dat het dus niet mijn fout was, verbeterde de sfeer niet. Welkom in Duitland. 

Na maanden rondscharrelen in Denemarken komt nu alles in een stroomversnelling. Gisteren met Maaike bij Bergit op bezoek geweest, uiterst gezellig en voor de verandering in een echt bed geslapen. Maaike is nu in het achteronder aan het inpakken want morgen stapt ze op de trein naar Amsterdam. En over precies een week wordt het schip uit het water getakeld en op de kant gezet wat meteen een hele lijsten oplevert van zaken te regelen, in te pakken en op te bergen. Niet alleen voor de boot maar ook mijn auto moest weer aangemeld worden bij de RWD en verzekerd. Bij dat laatste maakte ik een tikfoutje in mijn email adres met als bonus een middagje bellen en mailen met de helpdesk. Welkom terug in de werkelijke wereld.

Tussendoor willen Bergit en Henri nog graag een dagje zeilen en Gerbrand komt a.s. zondag avond. De voorspellingen zijn goed en graag ga ik nog een paar dagen met hem het water op voordat er getakeld gaat worden en het schip klaargemaakt voor de winter. Gerbrand heeft gelukkig een grote auto wan het lijstje “Terug naar huis” is best heel lang.

Verwaaid, verwaaid en weg.

5 nachten in Heiligenhaven en 5 dagen natuurlijk. Veel wind en nog meer wind. Drie keer alle winkeltjes af geweest en het dorp rond gelopen. Op zichzelf geen verkeerde plaats maar een paar dagen is genoeg. Van nood zijn we naar het Ostsee Erlebniswelt geweest. En dat viel 100% mee. Veel over visserij , vismethoden met mooi beeldmateriaal. En heel veel informatie over de Baltische zee, die voor 1/3 zout is, 1/3 brak en 1/3 zoet en daarmee ook boeiend qua vispopulatie. 

Maar vanmiddag dan eindelijk weg, gewacht op het afnemen van de wind. Nu liggen we na een tocht van 15 Mijl hemelsbreed 5 Mijl verder in Grossenbrode, bochtje om. Onverwacht een pittige tocht door een hevige bui met veel wind en een hobbelig zeetje. Wel even kunnen zeilen en dat maakt veel goed na dagen in de haven te hebben gelegen.

Het is natuurlijk half september een de eerste herfststorm is eergisterochtend over noord Nederland getrokken en 10 uur later kwam die bij ons over. Het weer kan nu alle kanten opgaan. Komende dagen zien er weer goed uit. En ik hoop het voor Maaike, die heeft of stilgelegen of is door elkaar geschut. Morgen is de verwachting een 3Bf en hebben we een prachtige oversteek van 25 Mijn voor de planning.

En daarna richting Wismar, waar het schip de kant op gaat voor de winter. Gerbrand komt de laatste week van September. Met mooi weer gaan we het water op en met slechte vooruitzichten is het aftuigen, beetje rondkijken, bezoekje aan Bergit en terug naar Nederland. Kan zeggen dat ik zowel naar de week met Gerbrand uitkijk als ook naar Nederland, vrienden en familie.

Ben nu dik 3 maanden onderweg. En merk dat, zodra de boeg van het schip keert richting de terugreis, het verlangen om naar huis te gaan ook de kop opsteekt. En heeft de reis gebracht waarop ik gehoopt had, hoe vaag dat ook was? Ik kom er nog op terug maar heb zowaar weer zin gekregen in een zakelijke klus. De vraag is wie er nog op deze flierefluiter zit te wachten.

Eerst nog een kleine week lekker met Maaike over de Lübecker Bucht rond scharrelen en genieten van het voorspelde mooie weer.  Morgen staat Kirchdorf op het programma, prachtig klein haventje, en een goede fles whisky voor een slok op Jan Kors want het is morgen 16 september.