Norrtälje is niet alleen een heel mooi plaatsje maar ligt ook ten hoogte van de luchthaven van Stockholm. Een prima plek om op te stappen voor Marianne die eind van de middag aankomt. De volgende dag was het acclimatiseren en we hebben in alle rust het stadje bekeken. Natuurlijk ook weer de inkopen gedaan. Plan is om de komende dagen de scheren in te trekken en te ankeren. Te genieten van de rust, ruimte en stilte op het water.
Norrtälje verlaten en door de 10 mijl lange Norrtäljeviken richting de Baltische zee. Langzaam wordt het steeds minder eiland en steeds meer water. We varen tot aan de uiterste rand van de scheren. Naar het laatste eilandje waar er een baai is om te ankeren. Zodra de motor uit gaat is de stilte bijna voelbaar. Prachtige plek om de reis mee te beginnen.
We zijn een dagje blijven liggen om te zwemmen en te genieten van de baai. Volgende dag weer op de motor. Het zal een gevarieerde reis worden, niet alleen qua weer en wind. We varen naar Storö, wat groot eiland betekent. En er zijn nog al wat eilanden die Storö heten in de Zweedse wateren. Deze is eigenlijk niet zo groot en ligt ten noordoosten van Möja. Het heeft een kleine stijger en we worden opgewacht door een dronken Zweed die blijft praten en waar we moeizaam vanaf komen. Enigszins bruusk breek ik het gesprek af en de rest van de tijd spreekt hij ook ons niet meer aan, prima.
En dan kunnen we eindelijk zeilen, kruisend regen een stevige zuidelijke wind in. Die blijft aantrekken en de vaargeul is smal. Na een paar uur toch maar weer op de motor verder met een stukje Genua al steunzeil en tegen het slingeren. Eind van de middag bereiken we Dalarö. Leuke haven met prima sanitair en uitstekende douches waar goed gebruik van gemaakt wordt door ons. Nog tijd genoeg om het stadje te bekijken, de broodnodige inkopen te doen en lekker uit eten te gaan.
Einddoel is Nyköping, nog een flink stuk te gaan dus door. Weer een baai uitgezocht bij Raanö. Die bleek vol. Een relatief begrip in deze wateren, drie boortjes lagen er voor anker. De volgende baai was leeg. We zijn een dagje blijven liggen genieten van de warme Augustus zon. Zwemmen, rommelen en relaxen.
Eind van de volgende tocht kwam onverwacht dichte mist opzetten. Langzaam scharrelend tussen de eilandjes door die pas op het laatste moment uit de mist opdoken. De grotere boten in de vaargeul gebruikten hun misthoorn. Een onwezenlijke tocht en beangstigend voor Marianne. Ik kon met de AIS de schepen volgen maar wist ook dat in Zweden lang niet alle grote schepen uitzenden. Na voorzichtig zoeken het baaitje gevonden waar we konden ankeren. Het was koud en grijs. Zo snel kan het weer omslaan.
In Nyköping hadden we een dagje extra om het stadje te bekijken. ’S Avonds heerlijk uit eten geweest en toen was het al weer tijd om afscheid te nemen. Marianne met het vliegtuig naar huis en ik solo een weekje door tot Marvin voor de laatste etappe naar Åhus zou opstappen.
 |
| Een memorabele tocht |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten