Cees 24 september - 3 Oktober 2025

Heenreis 24/9: Vliegen vanaf Schiphol naar Arlanda (Stockholm)
Misverstand over vertrektijd; ipv. 9:30 bleek t 21:30 te zijn.
Beter zo dan andersom, wel een dag later op de boot bij Bob
Eventjes geslapen op een bank op de luchthaven vervolgens 2 uur met de trein naar Söderhamn, aankomst 25/9 om 9:00 uur

Storjunfrun

Dag 1 op de Swinde naar Storjunfrun

Beetje weinig wind. Op de fok dobberen we richting eiland Storjungfrun, met hout gestookte Sauna. Vertaald naar Nederlands heet het eiland: "de Groothertogin". Onderweg met Bob onze inmiddels 50-jarige vriendschap de revue laten passeren. Temperatuur is goed overdag, s nachts gaat t richting vriespunt. Gelukkig is er een prima kachel aan boord, dieselgestookt.

De avond hebben we doorgebracht in de hout gestookte sauna, Bastu. Na slaaptekort tijdens reis reis, een hele dag in de buitenlucht, een heerlijke maaltijd aan boord en de sauna kostte het mij weinig moeite om de slaap te vatten.

Dag 2 op de Swinde 26/9: naar Storskäret

Aangemeerd op het onbewoond eiland Storskäret, met allerlei voorzieningen toilet, barbecue,
picknicktafels en sauna. Maaarrr, jammer Pindakaas, de sauna is afgesloten. Einde van het seizoen hier al misschien ? We hebben al veel boten op de bokken aan de wal zien liggen. Het weer is prima qua zon en temperatuur, Helaas te weinig wind om te zeilen.

 

 

Dag 3 op de Swinde 27/9: naar Ägon

Hele dag gevaren in dichte mist, bijna geen zicht. Aangekomen op Ägon ligt er een zusterschip. Motto: zo zie je niets en zo zie je dubbel.

 

 

Dag 4 op de Swinde 28/9: Hudiksvall

Op zondag binnengelopen in Hudiksvall, hoofdstad van de provincie. Hudiksvall heeft een hout gestookte energiecentrale. Onderweg navigeren op de boeien en GPS. Er zijn hier verraderlijke ondieptes. Nog steeds te weinig wind om te zeilen, dus hele route op de motor gevaren.
In eindstation Borka-Brigga ligt de dichtstbijzijnde supermarkt op 3 km van de jachthaven. Het is spannend of daar een fiets beschikbaar is. Daarom hier proviand ingeslagen voor de komende dagen.

Vanavond gaan we uit eten in Hudiksvall. Vrijdag stappen we hier op de trein naar Stockholm.

Zweedse les op straat: Elektrisch rijden in Zweden: Onderweg naar de supermarkt in Hudiksvall zag ik een auto staan met opschrift: Medström. Dat zal een elektrische auto zijn, dacht ik. En inderdaad het was er een. Alleen bleek Medström de naam van de garage houder te zijn. Zweeds lezen is toch lastiger dan ik dacht.

Dag 5 op de Swinde 29/9: Laatste etappe: Hudiksvall – Borka

Het laatste stukje varen. Bij vertrek uit Hudiksvall was het windstil met een spiegelgladde zee. Geen zeilweer, maar t leverde wel mooie plaatjes op. Gaandeweg brak de zon door, en zowaar begon t te waaien. Dat betekent dat we t laatste stuk de Genua hebben kunnen uitrollen. Met een zuidenwind en oostelijke koers toch nog 1 uur kunnen zeilen met de zon op de wangen.

Dag 6 op de Swinde 30/9: Borka-Brigga

In Borka hebben we 3 dagen om het schip winterklaar te maken; Aftuigen, mast eraf, motoronderhoud en dan met de kraan de wal op. Bob heeft daar overzichtelijke vinklijsten voor gemaakt. Dus dat moet goed lukken. 

Dag1 van afbouwen schip:
- zeilen eraf en droog opgeborgen

- giek eraf
- mast lijnen eraf

- rubberboot schoon en opgevouwen

- buiskap vervangen voor de winterkap

Gelukkig was het droog en warm weer, alleen de nacht en ochtend koud 5°C

Dag 7 op de Swinde 1/10: Afbouw van de mast

Dag 2 van t afbouwen: de mast gaat eraf.
Dit is een klus van een dag voor ons beiden, met een helpende hand van 2 zweden op kritieke
momenten. Zoals het uit de takel halen en transporteren van de ruim 200 kg wegende 17 meter lange aluminiummast.

 

In het kort:
De stagen moeten vrijgemaakt worden, onderdeks moet de mast vrijgemaakt worden en de bedrading
losgekoppeld. De lier komt in een schroefoog aan de mast boven t zwaartepunt. En met een lijn onderin gezekerd. Dan is het hijsen met de lier en van boord manoeuvreren van het gevaarte. Hulpmiddelen als een takel en transportwagens zijn aanwezig op de werf.
 

 Dan begint t afpellen van de mast; de kwetsbare dingen zoals de windmeter en toplicht als ook de
lijnen, seinvlaggen en de zalingen (engels: spreaders). Vervolgens worden de stagen en de rolfok vastgebonden aan de mast, ook een klus waarvoor 4 handen nodig zijn.
De zon schijnt volop en we kunnen lunchen aan dek. Het gat in het dek waar de mast doorheen stak wordt gedicht met oude autobinnenband. Nog even de spullen systematisch opruimen en het werk zit erop. Morgen komt de kraanwagen om de Swinde uit t water te tillen.

Dag 8 op de Swinde 2/10: In de takels

Indrukwekkend, zoals de foto’s zeggen . .

Dag 9 3/10: opruimen en reizen

Laatste klusjes, opruimen, poetsen en dek vrijmaken.
Günter, de havenmeestervan Borka heeft ons naar het station van Hudiksval gebracht. Zeer dankbaar, want t alternatief met de bus had een hoop gezeul met bagage en wachttijd opgeleverd. Hier pakken we de trein naar de luchthaven Arlanda van Stockholm. De vlucht naar Amsterdam vertrekt om 18:50 en we landen om 20:50 op schiphol.
Een mooie reis komt ten einde;
Gevaren door een geweldig gebied met prachtig mooi weer en op de valreep nog even gezeild. Het afbouwen en winterklaar maken gaf ook een mooie inkijk wat er komt kijken bij het onderhoud van
dit mooie schip. Onze omgang en samenwerking aan boord ging als vanouds geheel vanzelfsprekend.
Een mooie bekroning van inmiddels 50 jaar vriendschap.

En het schaken wordt steeds leuker !

Station Hudiksval

 

Mirli 3 - 30 augustus 2025

Mekka voor de cracker liefhebster.

We zijn nog nooit langer dan 6 dagen met elkaar samen geweest. En nu 4 weken op de Swinde met een leefruimte van nog geen 30 m2. 

Ik kijk er naar uit. Mirli is met de trein naar Kopenhagen gegaan en daar een dagje de stad bekeken. Ik ben doorgevaren naar Mönsterås en heb een ligplaats met uitzicht op de bushalte😊Zondag vertrekt Mirli al vroeg uit Kopenhagen. De volgende dag gooien we de touwtjes los en gaan op reis.

Dit wordt geen dag tot dag verslag, zou ook langdradig worden. We vinden al snel ons ritme en zijn goed in het samenzijn en goed in elkaar de ruimte geven. Genieten allebei van de Zweedse sfeer, de natuur en het varen. Maken er een relaxte reis van. Mirli is nog aan het herstellen van een burn-out. Een of twee dagen achterelkaar varen en weer een of twee dagen op dezelfde plek.

We varen door het scherengebied ten oosten van Stockholm. Met eindeloos veel eilandjes en baaitjes. Tussendoor een stadje aandoen en niet alleen voor de nodige inkopen. Oskarshamn, Västervik, Nyköping, Dalarö en Norrtälje zijn prachtig. Ieder met hun eigen karakter, allemaal met de typisch Zweeds relaxte sfeer. Mede bepaald door de vele houten huizen in pastel tinten.

Oskarshamn

En bijna overal is er wel een of ander feest. Zweden zijn buitenmensen, vooral in de zomer en er is vaak muziek en dans ergens op een pleintje. In Nyköping zelfs het grote stadsfeest van twee dagen lang. Leuk om mee te maken maar na twee dagen trekt ons de rust en de ruimte van de scheren.

Zeeaster

Ik pak er een baaitje uit, een van de mooiste Törrö. De derde baai die we aandoen. Het weer zit ook mee, zonnig en bijna windstil. We besluiten een dag te blijven liggen en gaan met het rubberbootje naar de kant. Genieten van de natuur en ontdekken zeeaster aan de waterkant. Een zilte plant met schattige bloempjes. De bladeren zijn eetbaar en belanden in de salade. Smaakt zoals onze zeekraal.

Het is zwemmen, genieten en Mirli schildert in haar journal. Ben onder de indruk van haar mooie aquarellen. En ik neem alle tijd om met mijn drone te spelen. Maak er liever foto’s mee dan dat ik film. Het heldere water met veel waterplanten levert fractal achtige plaatjes op. Na twee dagen lichten we het anker en trekken verder de scheren in. Er staat ons nog veel moois te wachten. Er heerst harmonie en rust aan boord. De vier weken zijn tijdloos en gaan ter gelijkertijd vliegensvlug voorbij.

Baldwin en Roos – 12 juli tot 16 juli 2025

Leuk dat Roos ook meekomt dit jaar. Ze heeft geen ervaring op een zeilboot en ook nog geen idee 
of het voor haar leuk is. Ze komen met de auto naar Denemarken. En het was puzzelen wat de beste plek was om af te spreken. Uiteindelijk gekozen voor Nakskov in Denemarken. Ik zeil solo de overtocht daar naartoe vanuit Labou Duitsland. Het maakt het voor hun eenvoudiger om straks nadat ze een paar dagen hebben meegezeild de auto weer op te halen.

De weersvoorspellingen zijn niet heel gunstig. Voor de eerste dag veel wind, geen goede start voor Roos, en daarna weinig wind en veel regen. We zullen nog een hele stevige bui op het water meemaken. 

Besloten om de eerste dag de auto te nemen en Nysted te bekijken. Zelf vind ik het leuk om een stuk van het Deense land te zien. Zeilend is het toch voornamelijk de kusten en wat haventjes. Laat me heerlijk rijden door Baldwin in de nieuwe auto van Roos. Onderweg stoppen we om foto’s te maken en Nysted is een prachtig klein Deens kustplaatsje. Wat gegeten op een terrasje en terug naar de boot. 

De volgende dag varen we op de motor naar Femø, klein karakteristiek Deens eilandje met klein haventje en natuurlijk weer veel zwaluwen. Baldwin trakteert ons op zelfgemaakte hamburgers. We hebben het naar ons zin en ook Roos bevalt het prima op de Swinde.
 
En dan door naar Stubbekøbing, weer op de motor. Vlak voor de nieuwe brug tussen Sjaelland en Lolland verschijnt er een donkere regenwolk aan de horizon. Komt langzaam op ons af. Er blijkt heel veel wind in te zitten en veel regen. De scheur in de buiskap wordt er wat groter door, Baldwin en ik nat en dat is alles. Roos houdt binnen op de boord-pc onze voortgang in de gaten omdat wij door de regen soms nauwelijks de brugpijlers kunnen zien. Prima samenwerking!

De bui die precies boven de brug los barstte met 35 knopen wind. 

Auto opgehaald en ’s avonds heerlijk bij een Tai gegeten. Er werd me medegedeeld dat we op een plek lagen die niet bestemd was voor gasten. De volgende ochtend vroeg samen de boot verlegd van de vissershaven naar een prima plek in de jachthaven. Afscheid nemen en uitzwaaien. 

Voor volgend jaar afgesproken dat Baldwin helpt met het optuigen van de boot na de winter en dat hij het eerste stuk meevaart, een favoriet stuk Zweedse kust van ons beiden. Kijk er nu alweer naar uit. Roos komt dan waarschijnlijk ook een stukje meevaren.

Marvin 8 – 14 augustus 2025

 

9 Oktober, zeilend van Öregrund naar Fagerviken. Grotendeels voor de wind. Met grootzeil en genua die we even weg hebben gedraaid om een stukje af te steken om tussen de boeien en rotsen door te scharrelen. Ging lekker vlot. Halverwege de dag besloten door te varen omdat de Swinde snel liep.

Bijzondere manier van aanleggen, werkte wel.

 

Gemiddeld ruim 5,5 KN per uur. Aanleggen was even een kunstje. Stijger zag er heel slecht uit met uittekende roestige ijzers. De tweede mogelijke plek was te ondiep. Op de motor naar de kant geduwd en we konden nog net de punt aanmeren. Er is toch nog 30 cm getijde verschil hier. Met laag water aangekomen. In de nacht lagen we vast op de rotsen. Een heel ander geluid dan op zand of in de modder, krakend en schurend. Vroeg met hoog water weg omdat we niet het risico wouden lopen weer vast te komen.

Ons volgende doel was Gåvle om daar de verwachte storm een dagje uit te zitten en dan via Storjungsfrun naar Söderhamn. Gåvle – Storjungsfrun is ruim 30 Nm. Halverwege de dag besloten het plan te verlaten en een baaitje op te zoeken noordoost van Gåvle. Naar Storjungsfrun is het dan nog maar 22 Nm.

De baai was beschut naar het oosten en er waren tonnen van de Zweedse zeilvereniging. Een dag van regen en toenemende wind. Ondanks de beschutting was het schommelen, gieren achter het anker en fluiten inde verstaging. Ben blij met de bakstagen die ik er voor deze reis weer heb opgezet. Zonder begint de mast te schudden boven 5Bf, onrustig en geeft extra slijtage aan het tuig.

Dage blijven liggen en Marvin merkte op dat het lekte bij de kaartentafel. Plafond eruit gehaald om de oorzaak te vinden. Was  zoeken. Niets veranderd daar, of toch wel. Heb een zonnepaneel geplaatst dit voorjaar. De doorvoer hebben we gemonteerd in de luik-kap met een water afvoer. Zou dus geen probleem mogen zijn. Maar water is eigenzinnig bleef langs de draad lopen tot aan de doorvoer  en daar naar binnen.

Volgende dag was de wind weer gezakt en konden we door. Er stond nog wel een nare deining van gisteren. En met de wind achter was het rollen op de golven. Onplezierig en Marvin had er meer last van dan ik. Ben ook aardig in-geslingerd  de afgelopen maanden.

Storjungsfrun 

Storjungsfrun is en blijft een van mijn favoriete eilandjes. Leuk klein havenetje, prachtig wandelgebied, wonderschoon oud kerkje en een hout gestookte sauna! Ben de nare balletjes om mee aan te leggen. Eerst dwars aan de kade gelegd. Toen er toch meer boten kwamen, toch maar aan het balletje. De voorpunt met twee lijnen vast gelegd. Dat was achteraf niet handig. Doordat je de achterlijn strak moet leggen om van de kant te blijven staan de voorlijnen ook strak. Met dwars inkomende golven rukken de voorlijnen aan het schip. Slecht geslapen daardoor. Was alsof er telkens iemand een trap tegen de bed geeft.

En natuurlijk het afsluitende etentje!

Laatste etappe naar Söderhamn hebben we heerlijk kunnen zeilen. Zelfs nog een stuk het lange fjord in. Söderhamn is niet het mooiste stadje maar heeft toch wel wat.  Al was het maat de uitstekende burgertent op kruip afstand van de boot. Heerlijk gegeten en nog even terug gekeken op de afgelopen dagen. Lekker veel kunnen zeilen, met tussendoor ruime relax perioden en goede gesprekken.

Thea, zeilen in Zweden 2025

Bob vroeg of ik weer mee wilde zeilen in Scandinavië omdat hij weer plannen voor 3 jaar had. En natuurlijk zei ik ja met wel drie goede reden:
-    Ik hou van Scandinavië maar mijn vakanties met Wim gaan richting het Zuiden
-    Zeilen vind ik leuk en geniet van de kleine havenplaatsjes en het water
-    Een aantal intensieve dagen met mn broer optrekken is altijd een prettige ervaring

In feite loste ik Machiel af, met hem heb ik rond Ystad nog een paar dagen lopend de stad en de bossen en stranden in de omgeving verkend . Het was prachtig weer en wat me vooral opviel was de aangename kalme zomerse sfeer die overal hing. Het deed me bijna ouderwets aan, opgegroeid op het platteland.

Dag 1 25 juli 2025

Machiel had uitgezocht hoe ik met het minste overstappen en een half uur langer reistijd makkelijk in Hallevik kon komen waar Bob inmiddels lag. Maar ook de Zweedse spoorwegen hebben zo hun problemen en ik startte met flinke vertraging waardoor ik de aansluiting miste met vervolgens de bus naar Hallevik die maar eens per  2 uur ging. Het was al over 9 toen in aankwam. Bob kwam me al tegemoet lopen. Moe en duf  van de voorgaande dagen en de reis ben ik tijdig in het inmiddels bekende bedje in de Swinde gekropen.

Dag 2

Vertrokken. Altijd weer een lekker gevoel als het zeil staat en de motor uit kan. Windje van achter en wat golven achterop dus uit voorzorg een reispil genomen. Dat was afdoende ook al stel ik de lunch liever uit tot aankomst. Een heerlijke voorspoedige start. Aangelegd op Hasslö, een leuk eilandje met een kleine haven.

Dag 3

De volgende dag bijtijds vertrokken. Er was bar weinig wind dus  op de motor. Bob wilde tijdig vertrekken om mijlen te maken en de bocht om te gaan naar de Oostkust en liefst een verdere haven pakken dan we in 2018 gedaan hebben. Destijds gingen we op de motor tussen de eilandjes en rotsen door, nu in een grotere bocht er omheen. De lucht was prachtig blauw met soms heel bijzonder gevormde wolken.
Uiteindelijk kwam er meer wind en besloten we het laatste stuk op zeil te doen, heerlijk rustig maar gestaag en zo kwamen we eind middag in Kristianopel aan. Een heel leuk haventje met een paar stalletjes met snuisterijen en twee eettenten. We wilden inkopen doen voor de komende dagen maar op internet leek de plaatselijke winkel open, was het niet. Daarom besloten een extra dag te blijven en hebben een avond flink zitten bomen en ook zonder neut wordt het dan zomaar half 2.

Dag 4

Nog steeds schitterend weer en ik heb een eind gelopen, oa over een oude muur die ooit door de Denen daar als verdediging tegen de Zweden gebouwd is in 670 ongeveer maar nu wel 3 m lager. Deze omringt nu een camping, het mooie kerkje en de begraafplaats ipv een legereenheid. Vanaf het kleine strandje heb ik mn eerste duik genomen.
Ook Bob liep zijn rondje en ontdekte dat de plaatselijke super wel degelijk open was zoals op internet stond, alleen onbemand. Een nieuw fenomeen. Je kunt erin via een QR-code, pakt wat je hebben wilt, weegt en scant. Geen mens te zien binnen maar er was vers brood, groente , fruit, en alles wat we verder nodig hadden voor de komende dagen. Geschikt als kassajuf ben ik kennelijk niet, en vormde zich een hele rij die geduldig wachtte tot we het onder de knie hadden.
De Zweden houden trouwens van dansen. In Ystad zag ik op een dansvloer bij de haven al ouderen dansen op life-muziek. Ook hier werd het tegen de avond ineens gezellig druk op de haven en speelde een bandje waarbij vrolijk werd gedanst. Heel romantisch bij deze luchten.

Dag 5

Vertrokken met een redelijk windje wat gaandeweg aantrok. Toen ging het ineens hard, af en toe zag ik 8,3 knopen. Voor Bob even de uitdaging om het onderste uit de kan te halen en alle windvragen optimaal te benutten. Dat was stevig zeilen waarbij ik wel besef hoe ik vaar op de ervaring en kennis van de boot en de wateren van mn broer.
Met dit tempo kwamen we mooi op tijd aan in Ekenäs om een goed plekje te vinden aan een kade want dat aanleggen middels een bal is geen makkie als je het niet gewend bent. Er is een bochtige aanvaargeul en men zag ons kennelijk al van verre aankomen. Er stond gelijk iemand klaar (en waar niet) om ons een goede plek te wijzen en twee jonge meiden om de lijnen aan te pakken en helpen afhouden want de wind  werkte niet mee.
Ook dit is weer een heerlijke plek om rond te lopen. Ik vergaap me aan de leuke geschilderde houten huizen met rozen en soms een behoorlijk Pippie Langkous gehalte. Ook hier weer de relaxte vakantiesfeer. Kinderen die een beetje vissen, een vuurtje met een worstje, mensen die rondhangen bij de haven, al dan niet met een boek.

 

Dag 6

Alweer de laatste zeildag voor mij. Er was een rustiger wind en geheel op zeil  op naar Kalmar. Rechts van ons zagen we het eiland Oland waar we in 2018 2 havens aangedaan hebben. De kust komt hier van 2 kanten dichterbij en in de verte zagen we de lange brug naar het eiland, links het kasteel van Kalmar.
In de haven bleek er heel wat veranderd in de afgelopen jaren. Er zijn hoge gebouwen verschenen, het eettentje aan de haven is weg, richting de stad is het een bouwput. Geen havenmeester die je tegemoet komt. Er was geen andere keus dan aanleggen via een bal en dat lukte in een keer ook al bleek de haak te klein om aan de lus op de ‘bal’ te haken, erdoor kon hij wel.

Bob wilde shoppen voor de boot en na lang zoeken is de keus op een niet te zware sluitbare haak gevallen omdat het hier moeilijk ontkomen is aan ballen. Dus Mirli: doe je best om hem aan de haak te slaan! 
Ter afsluiting hebben we heerlijk buiten gegeten in een visrestaurant met uitzicht op het kasteel.

Dag 7

Om 11 uur vertrokken met de trein, rechtstreeks naar de luchthaven. Deze keer verliep de reis vlekkeloos.  Het was weer een geweldige ervaring, Zweden, het mooie weer, het zeilen, de wind en het water. Fijn weer eens quality time met Bob te hebben. Mijn gehoorverlies maakt communicatie in groepen lastig. Ook nu was het voor beiden soms best vermoeiend, voor mij om te verstaan, voor Bob om verstaanbaar te zijn en geduld te hebben bij het zoveelste ‘wat zei je’. Beiden hebben we dan even behoefte aan rust, alleen lopen of een boek, en dat viel prima te regelen.  

Machiel 18 – 23 juli 2025

Klintholm haven

 

In 2018 met Machiel de oversteek van Duitsland naar Denemarken gemaakt. De geplande opstappers vielen uit en Machiel heeft me toen uit de brand geholpen. Sindsdien is hij een regelmatige reisgezel. Dit keer starten we met de oversteek van Denemarken naar Zweden. Rechtstreeks van Klintholm naar Ystad, een flinke afstand, 57 NM. Het is zonnig een beetje heiig en bijna windstil. Het motortje pruttelt rustig en in bijna een rechte streep varen we naar Ystad.

 

De krijtrotsen van Klintholm - Denemarken

 

 

In Ystad komen we naast een gigantisch motojacht te liggen. Bemand door een aantal zeer dronken kerels. Ze hebben een indrukwekkende geluidsinstallatie die het volume produceert waar een popband jaloers op zou zijn.  Aan boord kunnen wij elkaar nauwelijks nog verstaan. Het wekt veel ergernis bij mij en bij andere schippers en het loopt bijna op een vechtpartij uit. Gelukkig wordt het volume na lang aandringen en schelden teruggedraaid.

Ystad

 

 

De volgende dag door. Ystad, bekend van Mankell, is een aantrekkelijke stadje, de haven is het niet. We kiezen voor Skillinge. Niet eerder geweest, is leuk en komt zeker op de lijst van favorieten.

 De dag daarop kan er eindelijk gezeild worden. Het is kruizen pal tegen de zwak windje in. Uurtje over bak en uurtje over stuurboord.  Schiet niet hard op maar het is prachtig weer en we hebben de tijd. Laat in de middag komen we in Åhus aan.

Machiel spot de ene na de andere zeehond.

 

 

Ik maak nog wat drone opnames van een oud verlaten schip op een weiland voor een project waar ik mee bezig ben. De volgende dag nog een keer. Ben nog aan het leren en ik dacht dat foto’s maakte, bleken hele korte filmpjes. Overnieuw dus.

Machiel vertrekt de volgende dag om met Thea een paar dagen te gaan wandelen. Het hotel was al gereserveerd in Ystad. We zijn sneller opgeschoten dan verwacht.

 

 

 

Een dagje vrij. En klussen gaat altijd prima samen. Wat er nog op het lijstje staat? Enigszins beschaamd noem ik de vuilwatertank. Machiel heeft een nieuwe impeller voor de pomp meegenomen.  Ik had de pomp al open gehad en het leek een klein klusje. Tot we er achter kwamen dat de tank geheel vol zat en eerst leeg moest. Zal de details achterwegen laten. Uren later met heel wat improvisatie was de klus geklaard en konden wij onder de douche.

Machiel op een etentje getrakteerd. Verdiend en ik was heeel blij, alleen was het een dag werk geweest. Hij mocht kiezen en het werd? Pizza natuurlijk. Wel een hele lekkere. 

Skillinge haven, leuk beschut

 

Bobs tweede Baltische rondje …. (Gerbrand)

De Aanloop

3 jaar geleden heb ik het stuk Denemarken naar Cuxhaven met Bob gedaan en uiteindelijk ook het laatste stukje van IJmuiden naar De Put. Overigens had ik eerder al min of meer voorspeld dat de Swinde nooit meer naar het Haringvliet terug zou komen want hé, hoe spectaculair is dat na 5 jaar Baltic. Toch gebeurde dat.
Maar ja, het gevoel bleef bij Bob kriebelen en na allerlei andere plannen heeft hij toch besloten het Baltische rondje opnieuw te doen!
Dus als start het herkenbare recept: Een combi van z’n verjaardag en afscheid in Uitdam op 29 juni 2025. Met veel dank aan zijn beide zussen waarvan de een (Thea) haar tuin beschikbaar stelde en de ander (Maaike) de catering onder haar hoede nam. Tja, regelen kan hij wel … 😉
De eerste etappe
Het voorgenomen traject van deze etappe was vanuit Uitdam tot en met het Noord-Oostzee kanaal, dus tot en met Kiel. Dit begon uiteraard in Uitdam.

Dag nr 1: Van Uitdam naar Hindeloopen 

Eigenlijk gewoon het IJsselmeer. Daar valt niet veel spectaculairs over te vertellen. Een lekker ritje, warm weer, niet veel wind maar wel uit de goede hoek dus ongeveer de helft onder zeil gedaan. En dan blijkt dat Hindeloopen voor ongeveer de helft uit een jachthaven bestaat en de rest het oh zo leuke stadje, bijna jammer …

Dag nr 2: Van Hindeloopen naar Vlieland 

Enigszins hetzelfde verhaal: Warm, weinig wind dus relatief veel motorboot gespeeld. Niet echt Bob z’n ding dus onderweg twee keer een stop gemaakt om hem af te koelen. Dat helpt natuurlijk geen zak want je zweet daarna nog meer maar ja, zelf weten …  

Dag nr 3: Van Vlieland naar Lauwersoog

We deden inmiddels ritjes van zo’n 50 mijl (90 km) per dag. Want in alle eerlijkheid: ik had wat haast, zonder daar nu al te uitgebreid op in te gaan, maar toch:
•    Wij (Diana en ik) hebben een ernstig zieke dochter dus ik wilde eigenlijk wel snel weer naar huis hoewel de laatste behandeling voor haar onder de streep wel weer wat meeviel;
•    Wij hebben een ander huis gekocht en dat betekent veel gedoe met makelaars, financieel adviseurs, eigen huis verkopen en noem maar op
Dus eigenlijk kwam dit tochtje mij achteraf niet heel goed uit maar ja, afspraak = afspraak en een woord = een woord  
Bob wist dat natuurlijk en hij stelde rond een uur of 4 ‘middags voor om in één ruk door te varen naar Cuxhaven. Vanaf dat moment nog zo’n 20 uur. Dat leek mij een onzalig plan dus ik stemde tegen! We waren al redelijk afgemat en ik zag dat echt niet zitten, dus uiteindelijk de 2 uur extra naar Lauwersoog toch maar gedaan. 
Daar had ik achteraf gezien zeker geen spijt van want de fish and frites in het lokale havenrestaurant waren prima!

Dag nr 4 Van Lauwersoog naar Norderney

Na de 2 uur vanaf Lauwersoog naar de Noordzee weer gemotord te hebben (de wind was echt waardeloos), stuurboord uit richting Duitse bocht. 

Dan vaar je dus op die grote Noordzee en krijg je t voor elkaar om zo’n enkele, uit het niets opdoemende boei op écht een haar na te rammen, het scheelde niets!  Overigens dankzij de Genua, zo’n immens grote lap zeil die je alle zicht ontneemt. Da’s natuurlijk geklets want ik had gewoon de plotter in de gaten moeten houden. Maar ja, t ging net goed. 

Norderney is denk ik wel het meest bruisende eiland van de Duitse Waddeneilanden. Niet dat we daar nu veel van gemerkt hebben want ja, ik had wat haast. Dus hurry up, boodschappen doen, eten, slapen en gauw verder, bijna jammer ….

Dag 5: Van Norderney naar Cuxhaven

Da’s toch wel enigszins de alom gevreesde Duitse bocht! Nou, niks hoor. Achterwind, 3 á 4 beaufort dus vergeet het zeilen maar, werk voor de Volvo Penta. We hebben volgens mijn herinnering nog een zeilpoging gedaan maar onder de 3 knopen achterwind zou dat toch wel een lang ritje worden. Dus uiteindelijk waren we eind van de middag in Cuxhaven. Tussendoor nog wat gedoe met grote boten die naar of vanuit Bremerhaven of Wilhelmshaven kwamen, maar ja, dat hoort erbij 😉
Na 5 dagen varen en zo’n kleine 250 mijl gunden wij ons wel een dagje rust. Dus de mannen gingen shoppen in Cuxhaven! De buit was een broek voor Bob en een (waterdicht) zeiljack voor Gerbrand

Dag nr 7: Van Cuxhaven naar Rendsburg

Ja, en dan krijg je dat kanaal, van de westkust van Duitsland naar de Oostkust. 
https://nl.wikipedia.org/wiki/Noord-Oostzeekanaal
Saai en boeiend tegelijk. Iets van 120 kilometer op de motor. 
Wat doe ik in Noord Duitsland op een motorvarende zeilboot terwijl ik zelf een motorboorboot heb? 
Aan de andere kant: het zijn toch ook wel weer grote boten die je tegemoet varen of inhalen.
Het begin was koud en nat! 

Het weer klaarde op en dan maak je toch wel spectaculaire momenten mee hoor:

 

Dag nr 8: Van Rendsburg naar Laboe

 

Ja, wat denk je bij Laboe? Ergens in Zuid Afrika? Nee hoor, een paar kilometer boven Kiel, het einddoel van deze eerste etappe. Deze hebben we in gepaste stijl afgesloten met een lekker dineetje en de volgende dag heb ik de trein naar huis genomen.

Dag nr 9: Laboe naar Vught

Ook wel een aparte ervaring hoor, Die Deutsche grundlichkeit bei die Deutsche Bahn is inmiddels ver te zoeken!! Vertraging op vertraging en nul komma nul communicatie! 
Maar na een uurtje of 12 toch thuis, 
Heerlijk, Iemand had het overigens over lepeltjes of zoiets …

Uw reporter van deze eerste etappe groet u vriendelijk! 
Succes Bob met het vervolg!

Gerbrand

Voor de tweede maal op de Baltische zee

Op 8 september 2019 bij mijn oversteek van Finland naar Zweden schreef ik ‘Zeilend is het een definitief afscheid.“. Zie blog “De cirkel wordt rond”. Maar het gebied bleef me trekken. Eind vorig jaar het besluit genomen, ik ga nog een keer. Mede aangestoken door het enthousiasme van Mirli. Het plan is grofweg; 2025 naar Borka Brygga - Zweden, 2026 rondje Botnische golf, 2027 terug naar Nederland. Drie jaar tekens drie maanden, wat een mooi vooruitzicht.

Na een actielijst afgewerkt te hebben van 40 punten is de Swinde helemaal klaar voor vertrek. Ben zei nog, het schip is toch in een goede conditie. Dat klopt, maar 3 jaar weg is toch heel wat anders dan rondscharrelen in Zeeland of op het IJsselmeer. O.a. de accu’s vernieuwd, zonnepaneel geplaatst, tuigage na laten lijken en de zeilen vervangen. En niet onbelangrijk, voor de gezelligheid de oude olielamp van de Morning Cloud opgeknapt en een mooie plek gegeven.

Ik lig nu in Nakskov – Denemarken. Eergisteren de oversteek gemaakt van Laboe – Duitsland. Alleen, eerste lange tocht over zee sinds jaren alleen. Toch spannend ook goed om te doen en een prachtige tocht. 7 van de 10 uur kunnen zeilen.

Ben heeft me op weg geholpen van de Put naar Uitdam. De staande-mast route was afgesloten vanwege twee kapotte bruggen en Scheveningen niet aan te varen wegens de NAVO top. Lang niet meer met Ben gevaren, maar als vanouds gezellig en vertrouwd.  

Een weekje in Uitdam gelegen en de laatste klusjes gedaan. W.o. het herstellen samen met Maaike van de buiskap. Die kan nu weer een paar jaar mee. En de wisselkraan van de vuilwatertank vervangen. Die geeft de keuze om de WC rechtstreeks op het buitenwater te lozen of naar de tank. Het sanitair is een langlopend hoofdpijn dossier. Vorige opstappers weten er alles van. De WC pot en pomp al vernieuwd, nieuwe slangen en nu de wisselkraan. Afgelopen week stopte de vuilwaterpomp er mee. En, bijna te verwachten, het nieuwe onderdeel is zoek geraakt bij PostNL. Wordt vervolgd, altijd wat te doen met een boot.

Een heerlijk verjaardag en uitzwaaifeestje in Uitdam gehad met allemaal lieve en dierbare mensen om mij heen. De volgende dag vertrokken met Gerbrand en als een speer naar Laboe. Gerbrand had haast en mij kwam het goed uit om de Duitse bocht en het Kieler kanaal achter me te hebben. Het verslag van Gerbrand  over deze tocht komt binnenkort.

En ik ben benieuwd naar de reis die voor mij ligt. Kijk uit naar alle opstappers/meevarende. Het prachtige gebied waar ik naar toe ga met als overwinterplek voor de Swinde, Borka Brigga. Een beetje mijn tweede thuishaven. Gunter, de havenmeester gebeld, en ik ben welkom verzekerde hij mij. Hij regelt een bok, de kraan en alles wat nodig is. Heel blij mee want boven Stockholm is het niet eenvoudig een winterplaats te vinden. Zie Blog

Vanavond komen Roos en Baldwin. Althans dat is de bedoeling. Ze worstelen zich door alle files in Duitsland heen en hebben al twee keer  moeten overboeken naar een latere ferry.

 Hier rechts nog vrolijk en optimistisch vanochtend om 10 over 7.