Marvin 26 augustus tot 4 september 2020

Voor de laatste etappe van 2020 stapt Marvin op. Doel is Åhus. Vanwege alle corona maatregelen en beperkingen was in een keer terug varen naar Nederland onmogelijk. Van de heenreis ken ik Åhus, een aantal dagen gelegen. En ik herinnerde me de werf aan de overkant van de jachthaven. Een van de weinige werven die ik op mijn reis ben tegengekomen. Vooraf gebeld en de Swinde kon voor de winter de kant op en de kraanwagen was krachtig genoeg.

Maar eerst er naartoe. De week ervoor solo zoveel mogelijk mijlen gemaakt. Desondanks nog een behoorlijk stuk te gaan. De dagen dat we varen, varen we gemiddeld 30 mijn per dag. Daardoor is er ook tijd om een paar mooie baaitjes te bezoeken en een dagje te blijven liggen. En een dag samen met Marvin in Åhus om het schip af te tuigen.

Hangmat op ze met de Blä Jungfrun 
(Blauwe maagd) op de achtergrond.

We krijgen, zoals vaker laat in het seizoen, in die paar dagen alle weertypen over ons heen. Startend met een stevige half
winder en enkel met het grootzeil varen we met ruim 6 knopen naar ons eerste baaitje. Dag daarop is de wind weg en mag de motor het overnemen. Op een spiegelgladde zee haalt Marvin de Hangmat tevoorschijn. In een heerlijk ontspannen tocht zetten we 44 mij op de klok, dat schiet lekker op.

 

En dan betrekt het weer. Grauw en koud, tijd voor truien en jassen en schuilen onder de buiskap. Tegen de tijd dat we in Åhus zijn klaart het op. We varen laat binnen, meren af en gaan even op de werf kijken. De schrik slaat me om het hart. Het is een rommeltje, rotzooi mag je het ook noemen, en de boten staan kriskras door elkaar heen. Twee weken geleden heb ik gebeld om een exacte datum af te spreken. De eigenaar van de werf was totaal vergeten dat ik kwam.

Het eten ia als vanouds goed!

Twijfels alom of ik een goede werf had uitgezocht. Een alternatief was er niet dus maar het beste er van hopen. De volgende dag gesproken, hartelijk ontvangen en alles zou goed komen. Hij had een plek bedacht pal achter de loods uit de wind zodat de mast erop kon blijven staan. Bleek ook uit de zon te zijn met als gevolg een hele vervelende mos groei op/in het teakdek waar ik jaren last van heb gehad.

 

Staat er prima, 's wel een rommeltje.

Eenmaal op de kraan toonde hij zijn vakmanschap. En het stellen op de bok gebeurde nauwgezet en zorgvuldig. Kon toch de Swinde met een gerust hart achterlaten voor de winter. Dat er 10 andere boten weg gehaald en weer teruggezet moesten worden tekende deze werf, zoals vele andere. Vaktechnisch kundig maar minder talent voor organisatie en planning.   

Van de jachtclub om de hoek mocht ik de douche gebruiken. 

 

Solo 21 – 26 augustus 2020

Mooi voorbeeld van de scheren met eindeloos 
veel eilandjes en rotsen boven en onderwater.

Weer een stuk solo. De eerste keren vond ik het heel spannend alleen de zee op te gaan. Onderhand ben ik vertrouwd en op mijn gemak met mijn boot en de Baltische zee. Voor de voorbereiding neem ik wel meer tijd. De route in de plotter zetten, koffie voor de hele reis maken en wat te eten klaar leggen. En natuurlijk reddingsvest aan en de veiligheidslijn voor het grijpen op het brugdek. En ik neem iets minder risico met weer en wind.

Gelukkig is het hier veel rustiger op het water wat de ruimte en tijd geeft om naar binnen te gaan voor b.v. een toiletbezoek terwijl de boot doorvaart op de autohelm. In het scherengebieden is het oppassen voor alle eilandjes en rotsen, vooral als ze vlak onder het wateroppervlakte liggen. Open zee is simpeler en soms zo eenvoudig dat ik een boek zit te lezen op het brugdek of kleine klusjes aan de boot doe. Maar vaker staar ik over het water, geniet van de steeds veranderende luchten en zit  wat mijmeren. Zo glijden de uren en mijlen voorbij. 

De coast guard kwam langs.Kwartiertje gebabbeld
 over waar is was geweest en hoe ik het zeilen in Zweden vond.
Vroeg of ze nog wat moesten controleren maar dat was niet nodig.

Deze keer zijn het vier tochten achterelkaar van 5 tot 6 uur varen. Niet jagen en niet teuten is het adagio. Åhus is nog een heel eind. Marvin stapt straks op voor het laatste stuk en het is fijn als we dan ook de ruimte hebben voor een dagje ergens te blijven hangen. En er kan ook maar zo nog een verwaaidag  komen. Hoewel Marvin en ik samen blaas je niet zo snel van het water af. 

Zomaar een plaatje vanaf een ankerplek.

De route zuidwaarts.

Marianne 9 – 20 augustus 2020

Norrtälje is niet alleen een heel mooi plaatsje maar ligt ook ten hoogte van de luchthaven van Stockholm. Een prima plek om op te stappen voor Marianne die eind van de middag aankomt. De volgende dag was het acclimatiseren en we hebben in alle rust het stadje bekeken. Natuurlijk ook weer de inkopen gedaan. Plan is om de komende dagen de scheren in te trekken en te ankeren. Te genieten van de rust, ruimte en stilte op het water. 

Norrtälje verlaten en door de 10 mijl lange Norrtäljeviken richting de Baltische zee. Langzaam wordt het steeds minder eiland en steeds meer water. We varen tot aan de uiterste rand van de scheren. Naar het laatste eilandje waar er een baai is om te ankeren. Zodra de motor uit gaat is de stilte bijna voelbaar. Prachtige plek om de reis mee te beginnen. 

We zijn een dagje blijven liggen om te zwemmen en te genieten van de baai. Volgende dag weer op de motor. Het zal een gevarieerde reis worden, niet alleen qua weer en wind. We varen naar Storö, wat groot eiland betekent. En er zijn nog al wat eilanden die Storö heten in de Zweedse wateren. Deze is eigenlijk niet zo groot en ligt ten noordoosten van Möja. Het heeft een kleine stijger en we worden opgewacht door een dronken Zweed die blijft praten en waar we moeizaam vanaf komen. Enigszins bruusk breek ik het gesprek af en de rest van de tijd spreekt hij ook ons niet meer aan, prima.

 

 

En dan kunnen we eindelijk zeilen, kruisend regen een stevige zuidelijke wind in. Die blijft aantrekken en de vaargeul is smal. Na een paar uur toch maar weer op de motor verder met een stukje Genua al steunzeil en tegen het slingeren. Eind van de middag bereiken we Dalarö. Leuke haven met prima sanitair en uitstekende douches waar goed gebruik van gemaakt wordt door ons. Nog tijd genoeg om het stadje te bekijken, de broodnodige inkopen te doen en lekker uit eten te gaan. 
Einddoel is Nyköping, nog een flink stuk te gaan dus door. Weer een baai uitgezocht bij Raanö. Die bleek vol. Een relatief begrip in deze wateren, drie boortjes lagen er voor anker. De volgende baai was leeg. We zijn een dagje blijven liggen genieten van de warme Augustus zon. Zwemmen, rommelen en relaxen.

Eind van de volgende tocht kwam onverwacht dichte mist opzetten. Langzaam scharrelend tussen de eilandjes door die pas op het laatste moment uit de mist opdoken. De grotere boten in de vaargeul gebruikten hun misthoorn. Een onwezenlijke tocht  en beangstigend voor Marianne. Ik kon met de AIS de schepen volgen maar wist ook dat in Zweden lang niet alle grote schepen uitzenden. Na voorzichtig zoeken het baaitje gevonden waar we konden ankeren.  Het was koud en grijs. Zo snel kan het weer omslaan.

In Nyköping hadden we een dagje extra om het stadje te bekijken. ’S Avonds heerlijk uit eten geweest en toen was het al weer tijd om afscheid te nemen. Marianne met het vliegtuig naar huis en ik solo een weekje door tot Marvin voor de laatste etappe naar Åhus zou opstappen. 

 

Een memorabele tocht

Solo 29 – juli tot 7 augustus 2020

Gåvle -> Norrtälje 120 NM

Het late vertrek door Corona maakte het duidelijk dat in één jaar terugvaren vanuit Borka naar Nederland onmogelijk was. Geheel onmogelijk natuurlijk niet maar om in oktober-november door de Duitse bocht te moeten zag ik niet zitten. Nog naast het te verwachten slechte weer. Åhus als einddoel dus. Opstappers waren gepland met als laatste Marvin tot 4 september. 
 

 

Niet jagen maar ook niet dralen. Vroeg vertrokken uit Gåvle naar Ängskärsklubb. Flinke tocht dat wel maar er werd weer eens slecht weer voorspeld. Er is een stevige betonnen stijger en ik maakte de fout om aan de noordkant af te meren. Toen de wind ’s nachts aanwakkerde was het te laat om de boot nog te verhalen (omleggen) naar de zuidkant. Hele nacht liggen rammen tegen de kade met duidelijke spoten op de huid van de boot. Bijbootje gepakt, diep ademhalen en een dag schuren en poetsen.  

Bijbootje gepakt, diep ademhalen en een dag schuren en poetsen. 

In de daaropvolgende dagen regelmatig het bos in voor de bessen voor mijn ontbijt. Het voordeel als je wat later in het seizoen bent.

Via Grisslehamn, ook een bekende haven, zowel met Maaike op de heenreis geweest als op de terugreis vanuit Finland, door richting Norrtälje. Onderweg daar naartoe nog bij twee eilandjes geankerd. Wat is het toch een mooi land om te varen.

Grisslehamn

7 Augustus in Norrtälje aangekomen. Weer een van mijn favoriete stadjes. De haven heeft een sauna, prachtig uitzicht en is op loopafstand van het centrum via een mooi park. Nog een dag voordat Marianne opstapt om de was te doen, inkopen en wat foto’s te maken. 

Norrtälje

2020

En toen kwam corona. Het plan was om in één jaar terug te varen naar Nederland. In het begin van de pandemie was heel veel onduidelijk m.b.t. buitenlandse reizen. Het vertrek naar Zweden een aantal keren een maand uitgesteld. Pas midden in de zomer kwam er meer duidelijkheid. En mijn geluk was dat Zweden het enige land was zonder lockdown. Zweden koos voor het beleid van groepsimmuniteit. In 2021 was het allemaal veel ingewikkelder, daarover later.

 In het vliegtuig zat iedereen nog met een mondkapje op, wat toch een grimmige sfeer had. We, Gerbrand en ik, kwamen aan in Stockholm op een apocalyptisch verlaten vliegveld. Maar na de treinreis en bus naar Borka Brygga was er van corona niets meer te merken. Bijna niemand droeg nog een mondkapje, de beruchte 1,5 meter werd zeer vrij geïnterpreteerd en alles was gewoon open. Corona was snel vergeten en kwam pas weer in beeld bij de terugreis. En nergens ben je zo veilig voor virussen als op zee.
Dat Nederland niet haalbaar was, was allang duidelijk. Ik kon me van de heenreis herinneren dat er in Åhus een grote werf was met een grote kraan. Gebeld en geen probleem: de Swinde kon daar de kant op. Toen ik twee weken voor aankomst belde om de datum vast te zetten, was hij het straal vergeten. Lekker geruststellend maar ook dat kwam goed.
Globaal het reisschema van 2020:

		Van	Naar	NM	Per dag
Gerbrand	20 – 28 juli	Borka Brygga	Gåvle	70	9
Solo	29 juli – 8 augustus	Gåvle	Norrtälje	110	11
Marianne	9  - 20 augustus	Norrtälje	Nyköping	120	12
Solo	21 – 26 augustus	Nyköping	Västervik	80	15
Marvin	27 augustus – 4 september	Västervik	Åhus	175	22

De welkome en dappere opstappers hebben het mogelijk gemaakt het schip tot Åhus te brengen en er weer een onvergetelijke reis van te maken. Zo nu en dan was het kiezen op elkaar en mijlen maken. Met name Marvin ben ik daar dankbaar voor. En natuurlijk Gerbrand die geholpen heeft met het opstarten na de winter. De 9 mijl per dag zijn dan ook vertekend, we zijn drie dagen bezig geweest met te water laten, mast plaatsen en optuigen. Om vervolgens nog een paar mooie zeildagen samen te hebben.

Gerbrand 20 – 28 juli 2020

Dag 1) Gezellig gezamenlijk naar Borka Brygga. Gunter, de havenmeester haalde ons op vanaf Engånger waar de bus stopt. Vandaar is het nog 3 kilometer naar Borka. Met alle bagage een heel eind lopen door een glooiend landschap. Intakelen ging weer razend snel. De kraan komt er speciaal voor van 50 km ver. De machinist is altijd gehaast doch kundig  en vakbekwaam. Door Gunter geregeld natuurlijk. 
Dag 2) Blij dat de Swinde de winter goed doorstaan heeft, altijd spanend om na zoveel maanden terug te komen. En het water in.

Dag 3) De mast erop gezet. Toch een imposant ding van 17 meter lang en ruim 200 kilo. Deze keer met ons tweeën. En dat ging heel wat beter dan vorig jaar met behulp van Gunter en twee van zijn kameraden. Die waren het, zover ik Zweeds kan volgen, regelmatig met elkaar oneens en ik kwam er al helemaal niet tussen. Toen is het ook gelukt, echter wel wat schade. 

Dag 4) Getuigd, de lijnen en de zeilen erin. Motor getest en alle navigatie apparatuur opgestart. 

Dag 5) Inkopen gedaan en ’s avond weg naar een van mijn favoriete eilandjes, Agö hamn. Heeft een stijger, waterpomp, natuur toilet, barbecue plek en sauna. Meer kan een mens zich niet wensen toch?

 

Dag 6) Naar het volgende favoriete eiland, Storjungsfrun! (Zie video door Gerbrand gemaakt.) Een van de lijnen van de lazy jack lijnen zat niet goed na het zetten van de mast. Gerbrand de mast in getakeld (mag hij meer sinds hij getrouwd is). Was wel handig. En zoals elke haven in Zweden was ook hier een BBQ voor algemeen gebruik. Hmm, worstjes met een salade niçoise zoals alleen Gerbrand die kan maken.

   
Dag 7) Nog vlak voor onze eindbestemming een klein haventje binnengelopen, Engelsberg, en de volgende dag door naar Gåvle. Lekker uit eten geweest en de dag daarop Gerbrand uitgezwaaid. Solo verder na een gezellige tocht en een schip geheel klaar voor het vervolg van de reis naar Åhus.