Ruimte

Holm / Nordborg – Torø 30 Nm 2Bf zon

Eergisteren het ankerplaats verlaten en de jachthaven van Holm opgezocht. Er was meer wind voorspeld en regen. De wind klopte, de regen viel mee. Op de fiets inkopen gedaan in Nordborg. ’s Middags weer voor anker in hetzelfde kommetje bij Holm.

Vanochtend om 11 uur weg voor wat spelevaren met mijn bootje. Ook om alle tijd te nemen voor de zeiltrim. En met succes. Er was niet veel wind maar mijn bootje liep 5,8 knoop met 6,1 knoop wind op een aandewindse koers, een hele goede prestatie. Met iets meer wind van 8,8 knoop een snelheid van 7,4 knoop. Dat  is snel en ik was heel tevreden.

Verder een prachtige tocht. Het eerste idee was om achter Barsø op Jutland te gaan ankeren. Ben er langs gevaren en het is daar prachtig. Maar de wind en het water waren nog mooier, dus doorgezeild naar de baai van Torø op Fyn.

De beste manier om je een boot eigen te maken is ongetwijfeld door er een zelf te bouwen zoals mijn broer heeft gedaan. Vanaf de kielbalk helemaal eigenhandig. Dat ging mij iets te ver. Ik heb er zo’n 100 werkdagen aan besteed om het klaar te maken voor deze reis en ken het schip nu van boven tot onder. Er mee varen en zeilen help natuurlijk ook. Zeker er alleen mee varen merk ik nu.

Ben nu 4 weken weg en onderweg en langzaam veranderen dingen. Van de afgelopen 4 dagen heb ik 3 dagen geankerd en even zoveel dagen geen vaste grond onder mijn voeten gehad. Aan de ene kant wordt mijn wereldje heel klein. Niet alleen de fysiek, de overzichtelijke 20 m2 waarop ik leeft, maar ook heel veel andere zaken zijn vereenvoudigd. Thuis zijn er altijd tientallen zaken die naast elkaar en door elkaar heen lopen en een plek in mijn agenda opeisen. En is altijd meer te doen dan dat er tijd is.

En hier, als het schip in orde is en als ik eten en drinken aan boord heb is het goed en is alles geregeld. En als ik dan de touwtjes losgooi of het anker licht is er heel veel ruimte om me heen en voor iedereen die meevaart.
In de afgelopen jaren het gevoel gekregen in een fuik te lopen waar mijn mogelijkheden steeds minder werden, deels door mijn infarct en deels omdat ik ouder wordt. En stiekem hoop ik dat iets van de ruimte die ik om mij heen voel zich ook in mij nestelt, maar ik geef toe dat ik een wijntje op heb.